آشپزی و تزیین یا تدلیس
آشپزی و تزیین یا تدلیس
غذا ، علاوه بر ارزش خوش طعمی ، ارزش تزیینی هم دارد ، یعنی غذا علاوه برآنکه باید خوش طعم تهیه شود ، زیبا و زینتی هم باید تهیه گردد .
و به عبارتی دیگر غذا از دو جهت می شود ارزش پیدا کند یکی از جهت طعم ولذت و دیگری از جهت زیبایی و آراستگی. تزیین ، قیمت و بهای غذا را بالا می برد چنانکه طعم و خوش ذائقه ای آن هم قیمت را بالا می برد .
تزیین غذا نه تنها اشکال ندارد بلکه پسندیده هم هست ، برخی خواستند بگویند این کار ممنوع و حرام است ولکن چنین نیست . زینت اساسا امری پسندیده بوده و به آن سفارش شده است .
ده ها آیات و روایات تاکید بر تزیین و پرداختن به زینت و زیبایی و آراستگی دارند .
در قرآن کریم می خوانیم :
مَن حَرَّمَ زینَةَ اللهِ اللَّتی اَخرَجَ لِعِبادِهِ[1]
(چه کسی زینتی را که خداوند آن را برای بندگان خود فراهم کرد حرام نموده است؟)
پس تزیین غذا مانعی ندارد بلکه خوب و شایسته است ولکن تدلیس خوب نیست. تدلیس یعنی نمایش صفت و کمالی که واقعی نیست.
یعنی غذا را به قصد فریب به گونه ای نمایش دهد که خریدار آن را اصل ، کامل و صحیح تلقی کند در حالیکه چنین نیست ویا اینکه بدل را اصل نشان دهد ، غیر مرغوب را با اقدام تصنعی مرغوب نشان می دهد و تدلیس در معامله و کاسبی ناپسند است.
ابو امامه از یاران رسول الله (ص) گوید: از رسول الله (ص) شنیدم که می فرمودند:
اَربَعٌ مَن کُنَّ فیهِ فَقَد طابَ مَکسَبُه : اِذَا اشتَری لَم یَعِب وَ اِذا باعَ لَم یَحمِد وَ لایُدَلِّسُ وَ فیما بَینَ ذالِکَ لا یَحلِفُ.[2]
(چهار چیز است که هر گاه درکسی باشد کسب او تمیز و پاک است: آنگاه که چیزی میخرد برای آن عیب نتراشد، و زمانی که میفروشد آن را نستاید و تدلیس در معامله نداشته باشد و در طول معامله قسم نخورد)
[1] – سوره اعراف ،آیه 31
[2] – ابن یعقوب الکلینی، ابوجعفرمحمد، الکافی ، ج5 ، ص153
غذا ، علاوه بر ارزش خوش طعمی ، ارزش تزیینی هم دارد ، یعنی غذا علاوه برآنکه باید خوش طعم تهیه شود ، زیبا و زینتی هم باید تهیه گردد .
و به عبارتی دیگر غذا از دو جهت می شود ارزش پیدا کند یکی از جهت طعم ولذت و دیگری از جهت زیبایی و آراستگی. تزیین ، قیمت و بهای غذا را بالا می برد چنانکه طعم و خوش ذائقه ای آن هم قیمت را بالا می برد .
تزیین غذا نه تنها اشکال ندارد بلکه پسندیده هم هست ، برخی خواستند بگویند این کار ممنوع و حرام است ولکن چنین نیست . زینت اساسا امری پسندیده بوده و به آن سفارش شده است .
ده ها آیات و روایات تاکید بر تزیین و پرداختن به زینت و زیبایی و آراستگی دارند .
در قرآن کریم می خوانیم :
مَن حَرَّمَ زینَةَ اللهِ اللَّتی اَخرَجَ لِعِبادِهِ[1]
(چه کسی زینتی را که خداوند آن را برای بندگان خود فراهم کرد حرام نموده است؟)
پس تزیین غذا مانعی ندارد بلکه خوب و شایسته است ولکن تدلیس خوب نیست. تدلیس یعنی نمایش صفت و کمالی که واقعی نیست.
یعنی غذا را به قصد فریب به گونه ای نمایش دهد که خریدار آن را اصل ، کامل و صحیح تلقی کند در حالیکه چنین نیست ویا اینکه بدل را اصل نشان دهد ، غیر مرغوب را با اقدام تصنعی مرغوب نشان می دهد و تدلیس در معامله و کاسبی ناپسند است.
ابو امامه از یاران رسول الله (ص) گوید: از رسول الله (ص) شنیدم که می فرمودند:
اَربَعٌ مَن کُنَّ فیهِ فَقَد طابَ مَکسَبُه : اِذَا اشتَری لَم یَعِب وَ اِذا باعَ لَم یَحمِد وَ لایُدَلِّسُ وَ فیما بَینَ ذالِکَ لا یَحلِفُ.[2]
(چهار چیز است که هر گاه درکسی باشد کسب او تمیز و پاک است: آنگاه که چیزی میخرد برای آن عیب نتراشد، و زمانی که میفروشد آن را نستاید و تدلیس در معامله نداشته باشد و در طول معامله قسم نخورد)
[1] – سوره اعراف ،آیه 31
[2] – ابن یعقوب الکلینی، ابوجعفرمحمد، الکافی ، ج5 ، ص153

