اندیشه بنان

 

اجتناب از دوستی با انسان سست رأی و بدعمل

 

به انسانی که رأی ونظر او سست وفاسد است واز سویی عمل ورفتار او هم بد است نمی توان اعتماد کرد  ونمی توان از او بهره برد .

چون انسان فاسد الرأی وفاسد العمل ناکار آمد هست  ونمی توان سود وبهره یی  برایش تعریف کرد  ودر نتیجه آن بهره وری لازم را ندارد .

واز سویی با توجه به اینکه رفاقت ودوستی در جایی تعریف شد که شخص سود  ونفعی داشته باشد   پس با او نمی توان دوست شد چون دوست بی ثمر وبی نتیجه چه فایده یی می تواند داشته باشد ؟

امام علی (ع) فرمود:

اِحذَر صَحابَهَ مَن یَفیلُ رَأیُهُ  وَ یَََََََُنکَرُ عَمَلُهُ  فَاِنَّ الصَّاحِبَ مُعتَبَرٌ  بِصاحِبِهِ. (نهج البلاغه ، نامه 69) از دوستی وهمنشینی با کسی که رأی او سست وفاسد است وعمل ورفتار او هم زشت  ومنکر است برحذر باش زیرا اِحذَر صَحابَهَ مَن یَفیلُ رَأیُهُ وهمنشین با همنشین ارزشگذاری می گردد.

یعنی یکی از معیارهای ارزشگذاری دوست است . پس اگر دوست انسان  فرد ارزشمند باشد پس او هم ارزشمند واگر دوست او فاقد ارزش باشد او هم فاقد ارزش است .

پس در حقیقت انسان فاسد الرأی  وفاسدالعمل نه نفعی دارد تا از آن استفاده شود  ونه اعتبار وارزشی دارد که بتوان از اعتبار او کسب اعتبار نمود.