انصاف مایه آرامش
امام علی (ع) :
اَلاِنصافُ راحَهٌ . (غرر الحکم حدیث 16)
انصاف هم برای منصف مایه آرامش است وهم برای دیگران .
انسان منصف روزانه در امور زندگی ومسئولیتی خود وقتی به انصاف رفتار می کند شب که به محاسبه کار روزانه بر می آید وکلاه خود را قاضی می نماید می بیند در تمام امور به انصاف رفتار کرده وحق کسی را به گردن ندارد ومدیون کسی نیست وهمه کارهایش را درسایه انصاف به خوبی انجام داده وحق کسی را ضایع نکرده ومورد مؤاخذه احدی در دنیا وآخرت نیست.
واز این رو آسوده سر به بالشت می گذارد وفردا هم که سر کار وزندگی می رود با توجه به حسن سابقه وگذشته نیک خویش به آسودگی کار خود را شروع می کند وباعنایت به اینکه انصاف در او نهادینه شد امور خود را به آسانی وراحتی انجام داده واضطراب وپریشانی در انجام امور ندارد.
واز سویی ، دیگران هم از دست منصف در آسوده اند چون می دانند او به ناحق عمل نمی کند ، ظلم نمی کند ، تعدی وتجاوز ندارد وبرای حقوق مردم احترام قائل است ودر سایه انصاف خود تمام حقوق اجتماعی وانسانی مردم را مراعات می کند .
ولذا کسی از دست او پریشان ومضطرب نیست بل همه از دست او آسوده اند وآنگاه که کار شان به منصف ارجاع می گردد با آسوده خاطر به او مراجعه نموده وهیچ دغدغه ندارند. آری اَلاِنصافُ راحَهٌ . انصاف مایه آرامش است چه برای منصف وچه برای دیگران .
