amp-web-push-widget button.amp-subscribe { display: inline-flex; align-items: center; border-radius: 5px; border: 0; box-sizing: border-box; margin: 0; padding: 10px 15px; cursor: pointer; outline: none; font-size: 15px; font-weight: 500; background: #4A90E2; margin-top: 7px; color: white; box-shadow: 0 1px 1px 0 rgba(0, 0, 0, 0.5); -webkit-tap-highlight-color: rgba(0, 0, 0, 0); } .amp-logo amp-img{width:190px} .amp-menu input{display:none;}.amp-menu li.menu-item-has-children ul{display:none;}.amp-menu li{position:relative;display:block;}.amp-menu > li a{display:block;} /* Inline styles */ div.acss88fc3{max-width:70px;} .icon-widgets:before {content: "\e1bd";}.icon-search:before {content: "\e8b6";}.icon-shopping-cart:after {content: "\e8cc";}
تزویج فرزند به ویژه تزویج دختر از وظایف پدر است. قطعاً از عوامل مؤثر در تربیت، همین تزویج است. جوانی که ازدواج نکند بستر انحراف و فساد برای او فراهم است و اگر فاسد شود نقض غرض است. زیرا آن همه وظائفی که تا کنون برای پدر نسبت به فرزند بر شمردیم برای رشد و صلاح و تربیت فرزند بود. حال اگر ازدواج صورت نپذیرد همه آن زحمات هدر میشود و همه آن سرمایهها یک جا تباه میگردد.
از این رو، پدر که تربیت فرزند بر عهده او است، ازدواج هم بر عهده او نهاده شد و او موظف و ملزم شد که حتماً این کار را انجام دهد و اگر چنین نکند نه تنها معصیت نموده بلکه در گناه فرزند هم شریک است.
پیامبر (ص) فرمود: مَن أدرَکَ لَهُ وَلَدٌ وَ عِندَهُ مایُزَوِّجُهُ فَلَم یُزَوِّجهُ فَأحدَثَ فَالإثمُ بَینَهُما. [1]
هر کس که فرزندش به بلوغ برسد و او امکان ازواج داشته باشد اما ازدواجش ندهد و فرزند بخاطر عدم ازدواج مرتکب گناه شود هر دو گناهکار به شمار میآیند و پدر در گناه فرزند سهیم است.
آری اگر برای پدر امکان ازدواج فرزند باشد اما او کوتاهی کند قطعاً مؤاخذه میشود و قطعاً باید پاسخگو باشد.
ممکن است پدر، فقر و ناداری را بهانه کند و از این وظیفه سر باز زند اما خداوند رازق میفرماید: نکاح و ازدواج حتماً صورت پذیرد و من فقر و ناداری را با فضل خود جبران میکنم.
وَأنکِحُوا الأیامی مِنکُم وَالصّالِحینَ مِن عِبادِکُم وَ إمائِکُم إن یَکُونُوا فُقَراءَ یُغنِهِمُ اللهُ مِن فَضلِهِ وَ اللهُ واسِعٌ عَلیمٌ. [2]
عزبهای خود وعزبهای شایسته، چه از جنس عبد وچه از أمه (کنیز) را ازدواج دهید. اگر فقیر باشند خداوند از فضل خود آنان را بی نیاز میکند و خداوند گشایش بخش دانا است.
در یک روایت دیگر: پیامبر(ص) دستور به تزویج عزبها را میدهد. آنگاه منافع آن را بر میشمارد و میفرماید:
زَوِّجُوا أیاماکُم فَإنَّ اللهَ یُحَسِّنُ لَهُم فی أخلاقِهِم وَ یُوَسِّعُ لَهُم فی أرزاقِهِم وَ یَزیدُهُم فی مُرُوّاتِهِم. [3]
عزبهای خود را همسر دهید چرا که خداوند متعال در سایه آن اخلاقشان را نیکو و در روزیشان گشایش و بر مروت و مردانگی شان میافزاید.
این نشان میدهد که ازدواج نقش مهمی را در تربیت و حسن ادب و رفتار، ایفاء میکند. پدری که در پرورش کودک و حسن ادب و رفتار او آن همه تلاش نمود، لازم است آن را با ازدواج تکمیل و ماندگار کند.
[1]– مکارم شیرازی، تفسیر نمونه – ج14- ص463
[2]سورهنور – آیه 32
[3]مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار – ج103ص222
وظیفه جوان وظیفه جوان نسبت به خودش در روایات: آموزش وفراگیری دانش اولویت جوان…
ویژگیهای جوانی چندویژگی جوان در روایات: اهل شتاب به کار خوب واهل بهبود بخشی…