بهشت بر انسان فحاش بدزبان حرام است
پیامبر اکرم (ص):
یا عَلِیُّ ! إِنَّ اَللَّهَ حَرَّمَ اَلْجَنَّةَ عَلَى كُلِّ فَحَّاشٍ بَذِيٍّ قَلِيلِ اَلْحَيَاءِ لاَ يُبَالِي بِمَا قَالَ وَ لاَ مَا قِيلَ فِيهِ.
ای علی ! خداوند ، بهشت را بر هر بد زبانِ ناسزاگوى كم حيايى كه نه از آنچه مى گويد ، باكى دارد و نه از آنچه درباره اش گفته مى شود ، حرام كرده است . (کتاب المواعظ، تالیف شیخ صدوق _ره _ ص7)
(چند نکته :
اول آنکه بهشت بر بدزبان فحاش حرام وممنوع است وبهشت چنین ادمی را بر نمی تابد.
دوم اینکه انسان بدزبان وفحاش از شرم وحیاء به دور است .
سوم اینکه انسان فحاش مهار زبان خود را از دست می دهد ونسبت به آن کنترل ندارد .
چهارم آنکه حتی نسبت به سخن دیگران علیه خودش هم بی خیال وبی عار است.
پنجم فرق است بین فحش وبذی زیرا فحش یعنی بدگویی علیه کسی به قصد توهین وتحقیر واما بذی ناسزا گفتن را گویند خواه قصد توهین داشته باشد یا نداشته باشد بذی یعنی سخنی که شایسته به زبان آوردن نیست وانسان عاقل نباید آن را بر زبان جاری کند چرا که دون شان انسان وعاقل است و به عبارتی بذی به آن سخنی گویند که انسانیت انسان از آن اباء وامتناع دارد .)
