تمنای فاطمه(س) و اجابت خداوند

تمنای فاطمه(س) و اجابت خداوند

یَا فَاطِمَهُ سَلِینِی أُعْطِکِ وَ تَمَنِّی عَلَیَّ أُرْضِکِ فَتَقُولُ إِلَهِی أَنْتَ الْمُنَی وَ فَوْقَ الْمُنَی أَسْأَلُکَ أَنْ لَا تُعَذِّبَ مُحِبِّی وَ مُحِبَّ عِتْرَتِی بِالنَّارِ فَیُوحِی اللَّهُ إِلَیْهَا . یَا فَاطِمَهُ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی وَ ارْتِفَاعِ مَکَانِی لَقَدْ آلَیْتُ عَلَی نَفْسِی مِنْ قَبْلِ أَنْ أَخْلُقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ بِأَلْفَیْ عَامٍ. اَن لا اُعَذِّبَ مُحِبّیکِ وَ مُحِبّی عِترَتِکِ بِالنّار.

خداوند به فاطمه وحی فرمود: «ای فاطمه از من بخواه تا به تو عطا کنم.از من تمنا کن تا من راضیت کنم.فاطمه گفت:خداوندا! تو تمنایی و آرزویی و برتر از تمنا و آرزویی.از تو درخواست می کنم که دوست دار من و دوست دار عترت مرا با آتش عذاب نکنی. تفسیر برهان، ج 3، ص 365.

خداوند به او وحی کرد: «ای فاطمه به عزت و جلالم و بلندای شانم سوگند دو هزار سال پیش از آن که آسمان ها و زمین را بیافرینم با خود عهد کرده ام که دوست دار توو دوست دار عترت تو  با آتش عذاب نکنم

این نشان از لطف ویژه خداوند به حضرت زهرا سلام الله علیها است و نشان از ارتباط نزدیک بین بنده و مولا است.اراده نافذ الهی بر این تعلق گرفت که فاطمه(س) را راضی و خوشنود کند و با اجابت آرزو و استدعایش وی را خشنود سازد.