حرام
)حُرِّمَتْ عَلَیکُمْ المَیتَةَ وَالدَّمَ وَ لَحْمَ الخِنزِیرِ وَ ما اُهِّلَ لِغَیرِ اللهِ بِه([1]
حرام شد برای شما مردار و خون و گوشت خوک و آنچه که برای غیر خدا قربانی شود.
پیامبر گرامی6:
ألاَ وَ إنَّ اللهَ حَرَّمَ الحَرامَ وَ حَدَّ الحُدودَ وَ ما أحَدٌ أغیرُ مِنَ اللهِ وَ مِن غَیرَتِهِ حَرَّمَ الفَواحِشَ؛[2]
هان! توجه داشته باشید که خداوند، محرمات را بیان کرد دستورات را هم وضع نمود و هیچ کسی از خداوند غیورتر نیست و از جمله غیرت خداوند تحریم بدیها است.
مَنْ أعْرَضَ عَنْ مُحَرَّمٍ أبْدَلَهُ اللهُ بِهِ عِبادَةً تَسُرُّهُ؛[3]
هر کس از حرام دوری کند، خداوند به جای آن عبادتی که او را شاد کند نصیبش میگرداند.
اَلصُّلحُ جائِزٌ بَینَ المُسلِمینَ، إلاّ صُلحاً أحَلَّ حَراماً وَ حَرَّمَ حَلالاً؛[4]
صلح میان مسلمانان جایز است، مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام کند.
امام علی7:
إذا رَغِبتَ فِي المَکارِمِ فَاجتَنِبِ المَحارِمَ؛[5]
اگر خواهان مکارم و بزرگواریها هستی از حرامها دوری کن.
اَحْسَنُ الآدابِ ما کَفَّکَ عَنِ الْمَحارِمِ؛[6]
بهترینِ ادبها آن است که تو را از حرامها باز دارد.
حُسْنُ الْخُلْقِ فی ثَلاثٍ: اِجْتِنابُ الْمَحارِمِ وَ طَلَبُ الْحَلالِ وَ التَّوَسُّعُ عَلَی الْعِیالِ؛[7]
خوش اخلاقی در سه چیز است: دوری کردن از حرام، طلب حلال و فراهم آوردن آسایش و رفاه برای خانواده.
الحَرامُ سُحتٌ؛[8]
مال حرام، پلید و مایه ننگ است.
امام رضا7:
لاوَرَعَ اَنفَعُ مِن تَجَنُّبِ مَحارِمِ اللهِ؛[9]
هیچ پارسائی سودمندتر از اجتناب از حرامهای الهی نیست.
امام هادی7:
إنَّ الحَرامَ لایَنمی وَ إن نَمی لایُبارَکُ لَهُ فیهِ وَ ما أنفَقَهُ لَم یُؤجَر عَلَیهِ وَ ما خَلَّفَهُ کانَ زادَهُ إلَي النّار؛[10]
به راستی که حرام افزایش نمییابد و اگر افزایش یابد، برکتی ندارد و اگر انفاق شود، پاداشی ندارد و اگر بماند، توشهای به سوی آتش خواهد بود.
امام باقر7:
وَاللهُ لَحَدیثٌ تُصیبُهُ مِن صادِقٍ فی حَلالٍ وَ حَرامٍ خَیرٌ لَکَ مِمّا طَلَعَت عَلَیهِ الشَّمسُ حَتّی تَغرُبَ؛[11]
به خدا قسم اگر از شخص راستگو حدیثی درباره حلال و حرام بشنوی، از آنچه که آفتاب بر آن طلوع و غروب میکند برای تو بهتر است.
[1] . سوره مائده، آیه۳.
[2] . بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج۷۳، ح۳۳۲.
[3] . بحارالأنوار (ط ـ بیروت)، ج۷۴، ص۱۲۱، ح۲۰.
[4] . من لایحضره الفقیه، ج3، ص32، ح3267.
[5] . تصنیف غرر الحکم و دررالکلم، ص۳۱۷، ح۷۳۱۷.
[6] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص247، ح5079.
[7] . مجموعه ورام، ج1، ص90 ـ بحارالانوار (ط ـ بیروت) ج68، ص394، ح63.
[8] . غررالحکم، ص27.
[9] . بحارالانوار، ج72، ص348.
[10] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج۵، ص۱۲۵، ح۷.
[11] . محاسن، ص 227، ح 157 ـ کافی (ط ـ الاسلامیه) مقدمه، ص7.
ویژه گیهای حضرت مسلم(ع) ثقه ومورد اعتمادحضرت اباعبد الله(ع) شجاعت تقید کامل به مسائل شرعی…
چند نکته از زندگی حضرت مسلم (ع) از خانواده فقیر بود چون عقیل وضع مالی…