اندیشه بنان

حرام‌خواری

)وَ لا تَأکُلُوا اَموالَکُم بَینَکُم بِالباطِلِ وَ تُدلُوا بِها اِلَی الحُکّامِ لِتَاکُلُوا فَریقاً مِن اَموالِ النَّاسِ بِالاِثمِ وَ اَنتُم تَعلَمُونَ([1]

و اموالتان را میان خودتان به ناروا نخورید (و به عنوان رشوه قسمتی از) آن را به قضات ندهید تا بخشی از اموال مردم را به گناه بخورید، در حالی که خودتان می‌دانید.

پیامبر گرامی6:

إذا وَقَعَتِ اللقُمَةُ مِن حَرامٍ فی جَوفِ العبدِ لَعَنَهُ کُلُّ مَلَکٍ فی السَّماواتِ وَالأرضِ؛[2]

هنگامی که لقمه‌ای حرام در شکم بنده‌ای قرار گیرد، تمام فرشتگان آسمان‌ها و زمین او را لعنت می‌کنند.

مَن اَکَلَ لُقمَةَ حَرامٍ لَم تُقبَل صلاتُهُ أربَعینَ لَیلَةً وَ لَم تُستَجَب لَهُ دَعْوَةٌ اَربَعینَ صَباحاً وَ کُلُّ لَحْمٍ یُنبِتُهُ الحَرامُ فَالنّارُ أولی بِهِ؛[3]

هر کسی لقمه حرامی بخورد تا چهل شبانه روز نمازش قبول و دعایش مستجاب نمی‌شود و هر گوشتی که با لقمه حرام در بدن روید، آتش به آن سزاوارتر است.

مَنِ اکتَسَبَ مالاً حَراماً لَمْ یَقبَل اللهُ مِنْهُ صَدَقَةً وَ لاَ عِتقاً وَ لاحَجّاً وَ لاَ إعتِماراً؛[4]

کسی که مال حرامی به دست آورد خداوند از او صدقه دادن، برده آزاد کردن و حج و عمره‌اش را قبول نمی‌کند.

لایَدخُلُ الجَنّةَ مَنْ نَبَتَ لَحْمُهُ مِنَ السُّحت. النّارُ أولی بِهِ؛[5]

کسی که گوشتش از مال حرام بروید، وارد بهشت نمی‌گردد. آتش به او سزاوارتر است.

تَرکُ دانِقٍ حَرامٍ أحبُّ اِلَی اللهِ تَعالی مِن مِأةِ حَجَّةٍ مِن مالٍ حَلالٍ؛[6]

دوری کردن از یک دانق (یک ششم درهم) مال حرام، دوست داشتنی‌تر است نزد خدای متعال، از صد حج که از مال حلال بجای آورده شود.

تَرکُ لُقْمَةٍ حَرامٍ أحبُّ اِلَی اللهِ مَن صَلاةِ ألفَی‌ رَکعَةٍ تَطَوُّعاً؛[7]

دوری کردن از یک لقمه مال حرام، محبوب‌تر است نزد خدا، از دو هزار رکعت نماز مستحبی.

اِنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ حَرَّمَ الجَنَّةَ جَسَداً غُذِیَ بِحَرام؛[8]

خدای بزرگ و بلندمرتبه بهشت را بر بدنی که با مال حرام تغذیه شود، حرام کرده است.

العِبادةُ مَعَ أکلِ الحَرامِ کَناقِلِ الماءِ فِی المِنخَلِ؛[9]

عبادت کردن همراه با خوردن مال حرام، مانند انتقال آب با آبکش است.

اَلعِبادَةُ مَعَ أکلِ الحَرامِ کَالبِناءِ عَلَی اَلرَّملِ؛[10]

عبادت کردن همراه با خوردن مال حرام، مانند ساختن بنائی بر روی شن است.

امام علی7:

لَیسَ بِوَلیٍّ لَنا مَن اَکَلَ مالَ مؤمنٍ حراماً؛[11]

ولیّ و دوست‌دار ما نیست، کسی که مال مؤمنی را به حرام و ناحق بخورد.

بِئسَ الطعامُ الحَرامُ؛[12]

بدخوراکی است، مال حرام!

[1] . سوره بقره، آیه 188.

[2] . بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۱۶.

[3] . بحارالانوار، ج۶۶، ص۳۱۴.

[4] . بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۱۷.

[5] . تنبیه الخواطر، ص۴۹.

[6] . تنبیه الخواطر، ص۳۶۰.

[7] . تنبیه الخواطر، ص360.

[8] . تنبیه الخواطر، ص49.

[9] . بحارالانوار، ج103، ص12.

[10] . بحارالانوار، ج103، ص12.

[11] . الکافی، ج۵، ص125.

[12] . غررالحکم، ص170.