حضرت فاطمه (س) و اهتمام به دین
الف : راهنمایی به دین
ب : صیانت دین از مصیبت
ج : اصلاح دین
د : دین صیانت امور زندگی
ه : سلامت دین
و : واگذاری دین به خدا
ز : غمگین وگلایه مند از فقد ناصردین
الف : راهنمایی به دین
فاطمه زهرا (س) فرمود:
اَلحَمدُ لِلهِ الَّذی هَدانی اِلی دینِهِ[1]
ستایش خدایی را که مرا به دین خودش هدایت فرمود.
در این جمله چند نکته است:
گرایش انسان به دین خود نوعی هدایت است آن هم هدایت الهی.
چنین هدایتی خود نعمت است، که نیاز به تشکر و سپاس دارد.
سپاس از خدا به خاطر نعمت هدایت به دین.
فاطمه زهرا سلام الله علیها هم دین را نعمت الهی میداند، و هم هدایت به دین را وآنگاه که خود را هدایت یافته به دین می شمارد و این هدایت را هم مرهون لطف و عنایت پروردگار به حساب می آورد بر آن میشود تا از خدا سپاس گوید و شکر او را به جا آورد.
واین درسی است برای مومن تا بخاطر دینش ونیز هدایت به دینش شاکر خدا باشد وخداوند متعال را در قبال این نعمت بزرگ ستایش نماید.
ب : صیانت دین از مصیبت
فاطمه زهرا (س) فرمود:
اَلّلهُمَّ لا تَجعَل مُصیبَتی فی دینی[2]
خداوندا ! مصیبتم را در دینم مگذار.
مصائبی که بر زندگی انسان وارد می شود گوناگون واز راههای مختلف است : گاه ازطریق جسم انسان، گاه مال انسان و گاه عیال انسان وحتی آبروی انسان است و انسان دنیائی مصائب این چنینی را به راحتی درک می کند و لذا گاهی در صدد دفع آن وگاه در صدد رفع آن بر میآید. اما دین انسان، که رکن اعظم زندگی انسان است و گاه همه هویت و گوهر انسان است چه بسا دچار مصیبت میشود و ده ها راهزن به او هجوم می آورند تا به دین او آسیب برسانند ؛ راهزنانی همچون شیطان، مظاهر کفر، نفاق و فساد ، غرایز، شهوات بی مهار و امثال آن.
اینجاست که انسان مومن حساس می شود و آن را برای خود مصیبت بل مصیبت عظمی به شمار آورده و با همه ظرفیت های در اختیار (از جمله دعا به درگاه پروردگار) بر آن میشود تا از ورود مصیبت به دین ممانعت کند و سلامت و آسودگی دین خود را حفظ نماید.
واین خیلی مصیبت بزرگی است . صعصعه ابن صوهان از حضرت امیرالمومنین (ع) می پرسد بزرگتَرین مصیبت چیست ؟ حضرت می فرمایند:
اَلمُصیبَهُ بِالدّینِ اَعظَمُ المَصائِبِ . (غررالحکم، ح1385)
مصیبت دین بزرگترین مصیبتها است.
علماء وبزرگان دین نسبت به آسیب دین خود ودین عیال خود ودین جامعه حساس بودند تا مبادا دین شان آسیب به بیند وآسیب دین را مصیبت بزرگ در زندگی می دانستند.
اینجاست که انسان مومن حساس می شود و آن را برای خود مصیبت بل مصیبت عظمی به شمار می آورد و با همه ظرفیت های در اختیار (از جمله دعا به درگاه پروردگار) بر آن میشود تا از ورود مصیبت به دین ممانعت کند و سلامت و آسودگی دین خود را حفظ نماید.
امام صادق (ع) در وقت مصیبت می فرمود:
اَلحَمدُ لِلّهِ الَّذی لَم یَجعَل مُصیبَتی فی دینی .
سپاس خداوند متعال را که مصیبتم را در دینم قرار نداد. (بحار الانوار، ج78 ص268 ح183)
از این رو زهرای اطهر (سلام الله علیها) از خداوند متعال می خواهد تا دین او دچار مصیبت نگردد؛ چرا که هر موضوع ومصیبت دیگری قابل جبران است اما مصیبت و آسیب دین به آسانی قابل جبران نیست وبه همین خاطر به خدا پناه می برد و در دعای خود از خداوند متعال می خواهد تا دینش از آسیب و اندوه در امان بماند.
ج : اصلاح دین
فاطمه زهرا (س) فرمود:
اَلّلهُمَّ اَصلِح لی دینی[3]
خدایا دین مرا اصلاح فرما.
اگرچه ذات دین زلال، ناب و خالص است و از صلاح و شایستگی کامل برخوردار است، اما وقتی برای اجراء به زندگی انسان ورود پیدا میکند و به انواع خواسته ها، خواهش ها، غرائز، منافع دنیائی و نیز دشمنان دین که از هر طرف به زندگی مؤمن هجوم می آورند بر می خورد، دچار انحراف می شود و خیلی از چیزهایی که جزء دین است از زندگی برداشته میشود، و خیلی از بدعت ها، خرافه ها و انحرافات که جزء دین نیست ناخودآگاه وارد دین می شود و در نتیجه دین دچار ناخالصی می شود و آن صلاح و سداد خود را از دست می دهد.
لذا انسان مؤمن و متدیّن باید مواظب باشد تا دین زلال، خالص و پاک او دچار انحراف و خرافه نگردد.
اینجاست که زهرای اطهر سلام الله علیها از خداوند متعال صلاح دین را طلب میکند و آن دین خالص و ناب را از خدا می خواهد تا در زندگی اش ماندگار بماند.
د : دین، صیانت امور زندگی
فاطمه زهرا (س) فرمود:
اَللّهُمَّ اَصلِح لی دینِی الَّذی هُوَ عِصمَهُ اَمری[4]
خدایا ! دین مرا که مایه عصمت و صیانت امور زندگی است اصلاح فرما.
زندگی انسان در گذر خود دچار آسیب هایی از نوع مادی و معنوی می شود. آسیب های مالی و رفتاری ( از قبیل: ظلم، تعدی، طغیان غرائز، شهوات، خصائل رذیله) و نفسانی (مانند؛ حسادت، بخل، بدخواهی، عداوت، کینه توزی) و امثال آن.
اگر دین بر زندگی انسان ها حاکم شود؛ چنین آسیب هایی بر زندگی انسان وارد نخواهد شد و امور زندگی از این خطرات مصون خواهد ماند. انسان متدیّن ظلم نمیکند، تعدی ندارد، طغیان شهوت و غریزه ندارد، خصائل مذمومه و رذیله ندارد، حتی فشار مالی و تنگناهای مالی او را از مدار درستکاری و صحت عمل خارج نمی کند، او را وادار به تعدی به اموال دیگران و تجاوز به حقوق دیگران نمی نماید.
اگر دین بر زندگی حاکم گردد آسیبها کم می گردد ، جرم وجنایت ، خطا ومعصیت ، تجری وتخلف ، طغیان وتجاوز کم می شود وگاه به صفر می رسد.
حضرت امیر المومنین (ع) فرمود: اَلدّینُ یَعصِمُ .
دین ( انسان وزندگی انسان را )حفظ می کند وصیانت می بخشد. (میزان الحکمه ، ج4 ، ص182)
ویا می فرماید : اَلدّینُ اَقوی عِمادٍ.
دین محکم تر ین تکیه گاه است. (میزان الحکمه ، ج4 ، ص182)
قطعا کسی که از دیانت برخوردار است از صیانت وحفاظت خوب برخوردار است . ودین پشتوانه محکم زندگی اوست وآسیبهای مادی واحیانا معنوی نمی تواند به او زیانی وارد کند.
از این رو است که زهرای أطهر (س) دین را صیانت امور زندگی می شمارد.
ه : سلامت دین
فاطمه زهرا (س) فرمود:
اَسئَلُکَ اللّهُمَّ … وَ رَزَقتَنِی السَّلامَهَ فی دینی[5]
خداوندا ! از تو می خواهم که سلامت در دین را روزی ام سازی.
دین آدم مثل سایر شئون و امور زندگی ممکن است دچار آفت و آسیب گردد و حتی مانند جسم آدم ممکن است دچار بیماری، ضعف و نارسایی شود، پس دین نیاز به سلامت و عافیت دارد. شخص نباید خیال کند دین او سالم و رو به کمال است. نه، بلکه به عکس دین بیشتر از امور دیگر آسیب پذیر است و ممکن است راهزنانی به غارت دین بپردازند و آفت های درونی و بیرونی انسان، انحرافات و خرافه ها به دین حمله نموده و موریانه های نفوذی، دین را از درون تهی کنند. تا جایی که پس از مدتی متوجه می شود از دین او فقط ظاهر و نمائی باقی است و حقیقت و هویت واقعی ندارد.
اینجا است که صدیقه طاهره (س) از خدا می خواهد تا دین او سالم بماند.
و : واگذاری دین به خدا
فاطمه زهرا (س) فرمود:
اَللّهُمَّ اِنّی اَستَودِعُکَ دینی[6]
خدایا ! دینم را نزد تو امانت می گذارم (تا همواره نزد تو محفوظ و مصون بداند
انسان اشیاء گرانبهای خود را در جای امن نگه می دارد و اگر در محیط زندگی خود جای امن نداشته باشد به شخص امین مراجعه نموده و شئ گرانبها را نزد او امانت می گذارد. زهرای اطهر سلام الله علیها دین خود را که برای او گرانبهاترین امر از امور زندگی است، در جائی امانت می گذارد که از هر گزندی در امان خواهد بود وآن مرکز امن جایی نیست جز «نزد خداوند متعال.
ز: غمگین وگلایه مند در فقد نصرت دین
فاطمه زهرا (س) فرمود:
… مَنْ لِعَلِیٍّ أَخِیکَ وَ نَاصِرِ الدِّینِ مَنْ لِوَحیِ اللَّهِ وَ أَمْرِهِ.
پس از فوت رسول خدا (ص) با آه و ناله می فرمود
پدرجان ! پس از تو علی (ع)چه کسی دارد ؟ وچه کسی به کمک دین و وحی وامر خدا می شتابد؟ ( عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال , جلد 11 , صفحه) 879.
ویژگیهای جوانی چندویژگی جوان در روایات: اهل شتاب به کار خوب واهل بهبود بخشی…