حق شوهر بر زن

حق شوهر بر زن

)الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَی النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللهُ بَعضَهُم عَلی بَعضٍ([1]

مردان سرپرست زنانند به خاطر برتری‌هایی که (از نظر نظام اجتماع) خداوند برای بعضی نسبت به بعضی دیگر قرار داده است.

پیامبر گرامی6:

اِنَّ لِلرَّجُلِ حَقّاً عَلی إمرَأتةِ اِذا دَعاها تُرضیهِ وَ إذا أمرَهَا، لا تَعَصیهِ وَ لاتَجاوَبَهُ بِالخِلافِ وَ لاتُخالِفُهُ؛[2]

مرد حقّی بر زنش دارد [و آن این است که] چنانچه او را صدا زند پاسخ دهد، و هنگامی‌که او را دستوری دهد سرپیچی نکند و پاسخ مخالف ندهد و با او مخالفت نورزد.

لِلرَّجُلِ عَلَی المَرأةِ اَن تَلزِمَ بَیتَهُ وَ تَوَدَّدَهُ وَ تُحِبُّهُ وَ تُشفِقُهُ وَ تَجتَنِبُ سَخَطَهُ وَ تَتبَعُ مَرضاتِهِ وَ توفی بَعَهدِهِ وَ وَعِدِه؛[3]

حق مرد بر زن این است که [زن] ملازم خانه او باشد، و به شوهرش دوستی و محبت و دلسوزی کند، و از خشم وی دوری گزیند، و آنچه را مورد رضایت اوست انجام دهد، و به پیمان و وعده وی وفادار باشد.

اَیُّهَا النّاسُ اِنِّ لِنِساءِکُم عَلَیکُم حَقّاً وَ لَکُم عَلَیهنَّ حَقّاً حَقَّکُم عَلَیهِنَّ […اَن] لایُدخِلَنَّ اَحَداً تَکرَهونَهُ بُیوتَکُم اَلاّ بِاذنِکُم؛[4]

مردم! زن‌های شما بر شما حقّی دارند و شما هم بر آنان حقّی دارید. حقّ شما بر آنان این است که کسی را که شما رضایت ندارید، بدون اجازه به منزلتان وارد نکنند.

لایَحِلُّ لِلمَرأةِ اَن تَتَکَلّفَ زَوجَها فَوقَ طاقَتِهِ؛[5]

برای زن جایز نیست که شوهرش را به بیش از توانایی‌اش مجبور کند.

عَلَیها اَن تَطیبَ بِأطیَبِ طبیبِها وَ تَلبِسَ أحسنَ ثِیابِهَا وَ تَزَیَّنَ بِأحسنِ زینَتِها؛[6]

بر زن است که [برای شوهرش] خوشبوترین عطرهایش را بزند و قشنگ‌ترین لباس‌هایش را بپوشد، و از زیباترین زینت‌هایش استفاده کند.

حَقَّ الرَّجُلِ عَلَی المَرأةِ اِنارَةُ السِّراجِ وَ أصلاحِ الطَّعامِ وَ اَن تَستَقبلَهُ عِندَ بابَ بیتِها فَتَرجَبَ وَ اَن تَقَدَّم اِلَیهِ الطّستَ وَالمِندیلَ وَ أنَّ تُوضِئهُ وَ أن لاتَمُنعَهَ نَفَسَها إلاّ مِنَ عِلّةٌ؛[7]

حق مرد بر زن این است که چراغ خانه را روشن سازد: غذای مطبوع فراهم کند، و تا دَرِ خانه‌اش به پیشواز او برود و به او خوشامد بگوید، و تشت آب و حوله را برای او آماده کند و دست‌های او را بشوید، و بدون دلیل (عذر شرعی) مانع شوهر نسبت به نفس خودش نشود.

اَیُّما إمراةٍ اَعانَت زَوجَها عَلَی الحَجِّ وَالجَهادِ او طَلَبِ العِلمِ أعطاهَا اللهُ مِنَ الثَّوابِ ما یُعطی أمرَاَةَ أیّوبِ عَلیهِ‌السّلام؛[8]

هر زنی که در حج و جهاد و دانش‌اندوزی به شوهرش کمک کند، خداوند آن پاداشی را که به زن حضرت ایوب علیه‌السلام داده است، به او می‌دهد.

طُوبی لِاِمرَاةٍ رَضِیَ عَنها زَوجُها؛[9]

خوشا به حال زنی که شوهرش از او راضی باشد.

[1] . سوره نساء، آیه34.

[2] . مستدرک الوسائل، ج14، ص243.

[3] . مستدرک الوسائل، ج14، ص244.

[4] . بحارالانوار، ج76، ص348.

[5] . مستدرک‌الوسائل، ج14، ص242.

[6] . الکافی، ج5، ص508.

[7] . مستدرک الوسائل، ج14، ص254.

[8] . وسائل‌الشیعه، ج14، ص201.

[9] . وسائل‌الشیعه، ج14، ص155.