اندیشه بنان

 

• شکر نعمت خوشبختی آورتر از خود نعمت

 

امام هادی (ع) :

اَلشّاکِرُ اَسعَدُ بِالشُّکرِ مِنهُ بِالنِّعمَهِ اللَّتی اَوجَبَتِ الشُّکرَ لِاَنَّ النِّعَمَ مَتاعٌ وَ الشُّکرَ نِعَمٌ وَعُقبًی.

انسان شاکر باشکرخود خوشبخت تر است از آن نعمتی که بخاطر آن شکر نمود چراکه نعمت متاع  دنیا است ولی شکر هم نعمت است و هم پاداش اخروی دارد . (تحف العقول ، ج2 ،ص389 )

 

شرح  مختصر:

اینکه شکر نوعی نعمت است تردیدی نیست چرا که شکر نعمت ، نعمت را می افزاید پس آن نعمت مازاد حاصل شکراست وقطعا شکر نعمت پاداش آخرتی دارد.

پس هر شکری هم اثر دنیایی دارد که نعمت وافزایش نعمت است . وهم اثر آخرتی دارد که همان پاداش ماندگار آخرتی است .

مضاف برهمه اینها خود روح شکرگذاری بسیار ارزشمند است چون برکمال روحی انسان می افزاید وهرچه شکر اضافه شود روح انسانی به کمال انسانی خود نزدیکتر می گردد.

پس خود شکر از نعمت مربوطه خوشبختی آورتر است.