-فرزند و صدقه
از جمله آداب در همان آغاز ولادت دادن صدقه برای فرزند است البته به میزان موی سر یعنی اینکه پس از یک هفته موی سرفرزند تراشیده و به میزان وزن آن نقره صدقه داده شود. امام کاظم (ع) ازآداب ولادت را صدقه برمی شمارند ومی فرمایند:
سَبعُ خِصالٍ فِی الصَّبِیِّ إذا وُلِدَ مِنَ السُّنَّهِ اُولیهُنَّ یُسَمّی وَالثّانِیَهُ یُحلَقُ رَأسُهُ وَالثّالِثَهُ یَتَصَدَّقُ بّوَزنِ شَعرِهِ وَرَقاً أوذَهَباً إن قُدِرَ عَلَیهِ وَالرّابِعَهُ یُعَقُّ عَنهُ وَالخامِسَهُ یُلطَخُ رَأسُهُ بِالزَّعفَرانِ وَالسّادِسَهُ یُطَهَّرُ بِالخِتانِ وَالسّابِعَهُ یُطعَمُ الجیرانُ مِن عَقیقَتِهِ[1]
کودک آنگاه که به دنیا میآید هفت اقدام جزء سنت است: اول نامگذاری. دوم تراشیدن سر او. سوم دادن صدقه به وزن موی سر از نقره یا طلا. چهارم عقیقه. پنجم مالیدن سرش به زعفران. ششم تطهیر او باختنه. هفتم إطعام همسایگان از عقیقه او.
دریک روایت دیگر از امام صادق (ع) نقل شد که فرمود: وَیُحلَقُ رَأسُهُ وَیُتَصَدَّقُ بِوَزنِ شَعرِهِ ذَهَباً أوفِضَّهً[2]سرش تراشیده، وبه وزن موی سر طلا یا نقره صدقه داده میشود.
[1]محمدبن الحسن الحر العاملی، وسائل الشیعه ج15 ص142
[2]همان ص 141
