اندیشه بنان

• پرهیز از دشمنی با فاطمه(س)
  از انتظارات پیامبر(ص) از امت پرهیز از دشمنی با فاطمه (س) است ولذا فرمود:

یا فَاطِمَةُ ! لَوْ انَّ کُلَّ نَبِیٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ وَ کُلَّ مَلَکٍ قَرّبهُ شَفَعُوا فی کُلِّ مُبْغِضٍ لَکِ غَاصِبٍ لَکِ مَا أَخْرَجَهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ أَبَداً. ( بحار الانوار، ج76،ص 354  وکتاب کنز الفوائد،ج1،ص150)

ای فاطمه! اگر تمام پیامبرانی که خداوند متعال متعال  برانگیخت و تمام فرشتگانی را که مقرب درگاه خود قرار داد، بخواهند برای هر کینه توزی که حق تو را غصب نموده است، شفاعت نمایند، هرگز خدا او را از آتش [دوزخ] خارج نخواهد ساخت.

بغض و کینه که از امور باطنی است آن قدر قبیح، زشت و شفاعت ناپذیر است که اگر همین بغض از درون به برون راه پیدا کند و از دل به جوارح و اعضا انتقال یابد و هویت خارجی پیدا کند و به دشمنی عملی تبدیل گردد، به مراتب زشت تر، قبیح تر و نابخشوده تر خواهد شد.

و اگر هم این بغض که یک عمل قلبی است تبدیل شود به بدزبانی، بدرفتاری، بد مرامی و تبدیل شود به ایذاء، آزار و آسیب رسانی و تبدیل شود به ضربات جسمی و روحی، جرم نابخشودنی و گناه شفاعت ناپذیر خواهد شد.

از این روست که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بغض به حضرت فاطمه سلام الله علیها را به ویژه آنگاه که این بغض صورت عملی به خود پیدا کند، شفاعت ناپذیر دانسته و حجم جرم و گناه آن را بسیار شدید و سنگین قلمداد نمود.