اندیشه بنان

 

• پرهیز از ظلم به فاطمه(س)

واز انتظارات پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) از امت خود اجتناب از ظلم وستم به زهرای اطهر(س) است  وبه همین خاطر فرمود:

مَلْعُونٌ مَلْعُونُ مَنْ یَظلِمُ بَعدی فَاطِمَةَ اِبنَتی وَ یَغصِبُها حَقَّهَا وَ یَقتُلُها. (بحار الانوار ، ج73 ، ص354)

نفرین باد ، نفرین باد بر کسی که پس از من به فاطمه علیها السلام دخترم ستم کند و حقش را غصب نماید و او را بکشد.

ویا فرمود:

حُرِّمَتِ الجَنَّهُ عَلی مَن ظَلَمَ اَهلَ بَیتی وَ آذانی فی عِترَتی. (تفسیرالقرطبی، ج16 ، ص22)

بهشت حرام است بر کسیکه به اهل بیتم (ع) ستم کند و با آزردن عترتم مرا بیازارد.

ظلم در همه جا و به همه کس بد است، اما ظلم به افراد مقدس و پاک بدتر است به ویژه عناصر پاکی که در تشکیلات الهی و شبکه وحی قرار دارند که ظلم به آنها نوعی ظلم به خدا و ظلم به پیامبر و ظلم به مومنین به شمار می آید.

ظلم به حضرت فاطمه سلام الله علیها از این قبیل است؛ یعنی ظلم به آن حضرت فقط ظلم به شخص نیست بلکه ظلم به یک جریان و سیستم حق و ظلم به خدا و رسول است.

از این رو است که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) جرم آن را شدید می شمارد و کیفر آن را هم سخت نشان می‌دهد. و لعنت خدا در مقابل این جرم را تکرار می‌کند وکیفر این ظلم را  “لعنت خدا” که همان عذاب شدید الهی باشد بر می شمارد.

در این حدیث ملاحظه می شود که غصب حق آن بزرگوار را در ردیف ظلم به حساب می آورد.