چشم آزاد ویا  کنترل شده ؟

چشم آزاد ویا  کنترل شده ؟

اگرچه همه اعضاء بدن باید کنترل شوند تا به گناه آلوده نگردند اما نسبت به چشم سفارش زیادی شد  تا به خود وانهاده نشود ، آزاد و یله نباشد و از اختیار انسان خارج نگردد.

در روایات ما نسبت به این موضوع خیلی تاکید شد که چشم را به حال خود وانگذارید تا بی مهابا به هرچه خواست نگاه کند و به هر که خواست نظر افکند.

اگر چشم آزاد شود و از کنترل آدم خارج گردد آسیب هایی به بار خواهدآورد که از جمله آن حسرت و افسوس است . وازجمله آن طغیان هوا و هوس است و سرانجام انسان را به نابودی می کشاند .

امام علی (ع) فرمود :  مَن اَطلَقَ ناظِرَهُ أتعَبَ حاضِرَهُ . (میزان الحکمه، ج13 ، ص 234)

هرکس چشم خود رها کرده و آزاد نهاد زندگی خود را به رنج و زحمت انداخت .

و یا فرمود : مَن أطلَقَ طَرفَهُ کَثُرَ أسَفُهُ. (میزان الحکمه، ج13 ، ص 234)

هرکس چشم خود را آزاد گذاشت ، حسرت و تأسفش زیاد خواهد شد .

آری گاه یک نگاه و حتی نیم نگاه حسرت طولانی و تأسف ماندگار به جای خواهد گذاشت و گاه باعث نابودی آدم می شود .

امام علی (ع) فرمود : مَن اَطلق طَرفَهُ جَلَبَ حَتفَهُ. (میزان الحکمه، ج13 ، ص 234)

هرکس نگاه خود را آزاد گذاشت ، مرگ خود را فراخواند .

از این کلمات حکیمانه استفاده می شود  هرکس چشم خود را  یله و رها کند  گامی به سوی مرگ وتباهی خود برداشته وتباهی ونابودی را به سمت خود جذب نموده است .

پس نگاه دائما باید تحت کنترل باشد وهرگز ازدایره احتیاط بیرون نرود وگرنه  باعث فتنه ، اندوه ، غم ، حسرت و  افسوس می شود و این کم زیان و ضرری نیست.

حاصل آنکه چشم باید در کنترل و اختیار انسان باشد  و هرگز نباید رها و آزاد گذاشته شود چراکه هم زیان دنیایی و آخرتی دارد و هم حسرت و افسوس را در پی دارد.

مثل نگاه در جامعه مثل گام برداشتن در زمین آلوده به خار است . انسان اگر بخواهد در زمین خاردار راه برود نمی تواند پای خود را رها وآزاد بگذارد تا هرکجا شد قدم بگذارد وهر کجا خواست برود بلکه باید با احتیاط وحساب شده گام بردارد تا روی خار پا نگذارد وبه پا آسیب نرساند.

چشم در جامعه آنگاه که به مشاهده می پردازد همین طور است یعنی  نباید رها شود ونباید بی مهار وبی مهابا به هرجا وبه هرکس زوم کند چراکه برخی نگاهها مسموم وممنوع است وبرخی نگاها تیر وبرخی دام وکمین است وخلاصه برخی نگاه ها قطعا زیانبار است وجِداً باید از آن برحذر شد . پس به ناچار کسی که وارد جامعه می شود باید  نگاه خود را کنترل کند وزمام ومهار آن را در دست گیرد  وبه هیچ  وجه آن را آزاد ویله نسازد .