اندیشه بنان

– کودک وگستاخی

پیامبر، سر به هوا بودن کودک را بد نمی داند بلکه بعکس آن را مفید و مؤثر و برای آینده کودک اثر گذار می‌داند. چنانکه فرمود:

عَرامَهُ الصَّبِیِّ فی صِغَرِهِ زِیادَهٌ فی عَقلِهِ فی کِبَرِهِ^[1]

گستاخی کودک و سر به هوا ئی او در کودکی، موجب افزایش عقل او در بزرگی است.

عرامه یعنی: سخت، غیر منعطف بودن، گستاخ و سر به هوا بودن کودک.

کودک در کودکی رام نیست، مطیع نیست، حرف گوش کن نیست بلکه بعکس خشن، سخت، متمرد و سر به هوا است و این از نظر روانی، خصلت بد نیست بلکه خوب است چون فائده اش در بزرگی، ظاهر می‌گردد. اگر کودک درکودکی سر به هوائی کند در بزرگی از خردمندی برخوردار است. امام کاظم (ع) فرمود: تُسحَبُ عَرامَهُ الغُلامِ فی صِغَرِهِ فَیَکُونُ حَلیماً فی کِبَرِهِ. ^[2]

سر به هوایی بچه در ایام کودکی پسندیده است. چرا که بستر ساز حلم و خویشتن داری او در بزرگی است.

پس والدین نباید نسبت به این خصلت فرزند نگران باشند بلکه باید ان را به پسندند و در برابر آن، تحمل و ظرفیت نشان دهند.

[1]– احسان بخش، صادق، آثار الصادقین – ج10ص347

[2]– همان