روزیازدهم در کربلا چه گذشت؟
- ابن سعد تا ظهر کشته های خود را دفن نمود.
- بعد از ظهر کاروان را به سمت کوفه حرکت دادند.نیزه داران که سرهای شهدا روی نیزه بود جلو حرکت می کردند وکاروان را در قفا قرار دادند.چه سخت که هر لحظه زن وبچه ها سرهای شهدا را به بینند وحتی حق نداشته باشند گریه وشیون کنند وحتی حق اعتراض نداشته باشند واگر اعتراض کنند جواب شان ضرب وشتم وکعب نیزه ها باشد .
- اهلبیت را از قتلگاه عبور دادند. همین که به قتلگاه رسیدند ناگهان زن وبچه خود را از شتر انداختند پایین وفریاد واحسینا بلند نمودند .
- درد دل زینب با بدن برادر. زینب خود را به پیکر حسین (ع)رساند وبا صدای حزین فرمود:
يَا مُحَمَّدَاهْ صَلَّى عَلَيْكَ مَلِيكُ اَلسَّمَاءِ هَذَا حُسَيْنٌ بِالْعَرَاءِ مُرَمَّلٌ بِالدِّمَاءِ مُقَطَّعُ اَلْأَعْضَاءِ يَا مُحَمَّدَاهْ وَ بَنَاتُكَ سَبَايَا وَ ذُرِّيَّتُكَ قَتْلَى تَسْفِي عَلَيْهِمُ اَلصَّبَا .( فَأَبْكَتْ كُلَّ صَدِيقٍ وَ عَدُوٍّ ). هان اى محمّد! اى پيامبر خدا! درود فرمانرواى آسمانها بر تو باد! اى نياى بزرگ! اين حسين توست كه در اين بيابان خشك و سوزان، به خون خويش غوطهور گرديده و با پيكرى قطعه قطعه، بر خاك افتاده است. هان اى محمّد! اى دادرس ما! و اينان دختران آزاده و پرواپيشۀ تو هستند كه به بند اسارت كشيده شده و اين فرزندان و نسل تواند كه به خون نشسته و با پيكرهاى پاره پاره بر روى خاك ماندهاند و باد صبا بر اين نازنين بدنها مىوزد و بر آنها خس و خار مىافشاند! و اين پيكرهاى مقدّس را براى مصون ماندن از سوختن و گداختن در زير تابش آفتاب، زير پوششى از خس و خاك نهان مىسازد!
و بدين وسيله و با اين سخنان جانسوز بود كه دخت آزاده و ستم ستيز فاطمه دوست و دشمن را به گريه در آورد و باران اشك از همه چشمها روان ساخت! (مثیر الأحزان ، جلد۱ ، ص۸۴)
- درد دل سکینه با بدن پدر. همچنان به پيكر خونين خود چسبيده است. ناگهان صداي مردي از آن نامردانِ نابكار – كه آنها را به نشستن در كجاوه هاي اسيري فرامي خواند – در دشت مي پيچد. و سرانجام، جمعي از يزيديان سنگدل، سر مي رسند و دخترك يتيمِ گريان را، از نعش پدر جدا كرده كشان كشان به كاروان در حالِ حركت مي رسانند.
- جدانمودن سرها ی شهدا از بدن وتقسیم آن بین قبایل به شرح زیر:
الف: قبیله کنده به سرکردگى قیس بن اشعث، سیزده سر!
ب : قبیله هوازن به فرماندهى شمر بن ذى الجوشن، دوازده سر!
ج : قبیله تمیم، هفده سر!
د : قبیله بنى اسد، نه سر!
ه : قبیله مذحج، هفت سر!
و: سایر قبایل، سیزده سر!
- دفن ابدان مطهره شهداء توسط بنی اسد که در غاضریه ساکن بودند
