مسواک

مسواک

)وَالله یُحِبُّ المُطّهِّرینَ ([1]

و خداوند دوستدار پاکیزگان است.

پیامبر گرامی6:

عَلَیکُم بالسِّواکِ فَنِعمَ الشَّیءُ السِّواکُ یَشُدُّ الَلّثَّةَ وَ‌ یَذهَبُ بالبَخرِ وَ یُصلِحُ المِعدَةَ وَ یَزیدُ فی دَرَجاتِ الجَنَّةِ وَ یُرضِی الرَّبَّ وَ یُسخِطُ الشَّیطانَ؛[2]

مسواک کنید که مسواک زدن خوب چیزی است لثه را محکم می‌کند، بوی دهان را می‌برد، معده را اصلاح می‌کند، درجات بهشت را می‌افزاید، پروردگار را خشنود می‌کند و شیطان را به خشم می‌آورد.

ما زالَ جَبرَئیلُ یُوَصَینی بالسِّواکِ حَتّی خِفتُ أن اُحفِیَ أو اُدرِدَ؛[3]

جبرئیل همواره مرا به مسواک زدن سفارش می‌فرمود. تا جائی که ترسیدم دندانم از ریشه در آید یا ساییده شود.

فِی السِّواکِ اِثنَتَا عَشَرَةَ خَصلَةً: مَطهَرَةٌ لِلفَم، و مَرضاتٌ لِلرَّبِّ وَ یُبَیّضُ الأسنانَ وَ یَذهَبُ بالحَفَرِ وَ یُقِلُّ البَلغَمِ وَ یُشَهِّی الطَّعامَ وَ یُضاعِفُ الحَسَناتِ وَ تُصابُ بهِ السُّنَّةُ وَ تَحضُرُهُ المَلائِکَةُ وَ یَشُدُّ الَلِّثَةَ وَ هُوَ یَمُرُّ بطَریقَةِ القُرآنِ وَ رَکعَتَین بسِواکٍ اَحَبُّ اِلَی اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِن سَبعینَ رَکعَةً بغَیر سِواکٍ؛[4]

مسواک زدن دوازده فایده دارد: دهان را پاکیزه، خداوند را خشنود، دندان‌ها را سفید، جرم دندان‌ها را پاک، بلغم را کم، غذا را مطبوع، حسنات را چندین برابر می‌کند، به سنت عمل می‌شود، فرشتگان حضور پیدا می‌کنند، لثه محکم می‌شود، بر گذرگاه تلاوت قرآن می‌گذرد و دو رکعت نماز با مسواک، نزد خداوند محبوب‌تر است از هفتاد رکعت نماز بی‌مسواک.

عَلَیکُم بِالسِّواک فَنِعمَ الشَّیءُ السِّواک یَشُدُّ اللَّثَةَ وَ یَذهَبُ بِالبَخرِ وَ یُصلِحُ المِعدَةَ وَ یَزیدُ فی دَرَجاتِ الجَنَّةِ وَ یُسخِطُ الشَّیطانَ؛[5]

بر شما باد به مسواک زدن! که آن خوب چیزی است؛ لثه را محکم می‌کند، بوی ناخوشایند دهان را می‌زداید، معده را اصلاح می‌کند، بر درجات بهشتی می‌افزاید و شیطان را به خشم می‌آورد.

امام علی7:

اَلسِّواکُ مَرضاةٌ لِلّهِ وَ سُنَّةُ النَّبِیِّ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ مُطَیّبَِةٌ لِلفَمِ؛[6]

مسواک زدن سبب خشنودی خداوند، اجرای سنت پیغمبر و وسیله خوش بویی و پاکیزگی دهان است.

امام صادق7:

مِن أخلاقِ الأنبِیاءِ السِّواکُ؛[7]

مسواک کردن از اخلاق پیامبران است.

امام رضا7:

اَلسِّواکُ یَجلُو البَصَرَ وَ یُنبِتُ الشَّعرَ وَ یَذهَبُ بالدَّمعَةِ؛[8]

مسواک زدن، نور چشم را زیاد می‌کند، مو را پرپشت می‌نماید و آبریزش چشم را برطرف می‌سازد.

[1] . سوره توبه، آیه108.

[2] . نهج‌الفصاحه، ص571، ح1975.

[3] . وسائل‌الشیعه، ج2، ص5، ح1300.

[4] . خصال، ص480، ح52.

[5] . نهج‌الفصاحه، ح1975.

[6] . مکارم‌الاخلاق، ص51.

[7] . میزان الحکمه، ح9053.

[8] . مکارم‌الاخلاق، ص50 ـ بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج73، ص137.