- استخفاف مومن استخفاف اهلبیت است
از امام صادق (ع)
عَنْ أَبِي هَارُونَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ لِنَفَرٍ عِنْدَهُ وَ أَنَا حَاضِرٌ مَا لَكُمْ تَسْتَخِفُّونَ بِنَا؟
قَالَ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ خُرَاسَانَ فَقَالَ مَعَاذٌ لِوَجْهِ اللَّهِ أَنْ نَسْتَخِفَّ بِكَ أَوْ بِشَيْءٍ مِنْ أَمْرِكَ.
فَقَالَ بَلَى إِنَّكَ أَحَدُ مَنِ اسْتَخَفَّ بِي.
فَقَالَ مَعَاذٌ لِوَجْهِ اللَّهِ أَنْ أَسْتَخِفَّ بِكَ .
فَقَالَ لَهُ وَيْحَكَ أَ وَ لَمْ تَسْمَعْ فُلَاناً وَ نَحْنُ بِقُرْبِ الْجُحْفَةِ وَ هُوَ يَقُولُ لَكَ احْمِلْنِي قَدْرَ مِيلٍ فَقَدْ وَ اللَّهِ أَعْيَيْتُ وَ اللَّهِ مَا رَفَعْتَ بِهِ رَأْساً وَ لَقَدِ اسْتَخْفَفْتَ بِهِ وَ مَنِ اسْتَخَفَّ بِمُؤْمِنٍ فِينَا اسْتَخَفَّ وَ ضَيَّعَ حُرْمَةَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ
ابو هارون مىگويد: من در خدمت امام صادق عليه السّلام بودم كه به چند تن فرمود:
چرا شما ما را سبك مىشماريد؟
پس مردى خراسانى برخاست و گفت:بخدا پناه مىبريم از اينكه به تو يا چيزى از اوامر تو بىتوجّه باشيم و آن را سبك انگاريم.
امام عليه السّلام فرمود: آرى تو خود يكى از كسانى هستى كه مرا سبك مىشمارى.
او گفت: بخدا پناه مىبرم از اينكه شما را سبك بشمارم.
امام عليه السّلام فرمود: واى بر تو!آيا نشنيدى فلانى وقتى كه ما نزديك جحفه بوديم به تو مىگفت: مرا به مسافت يك ميل سوار كن كه بخدا واماندهام . و بخدا سوگند تو به او نگاه هم نكردى و هيچ پاسخى بدو ندادى و او را سبك شمردى و هر كس مؤمنى را سبك شمرد ما را سبك شمرده است و احترام خداوند را تباه ساخته است. (روضه کافی ، ج ۱ ، ص ۱۳۹ و وسائل الشیعه ، ج 12 ، ص 272 )
