امام زمان(عج)

امام زمان(عج)

)وَ نُریدُ اَن نَمُنّ عَلَی الَّذینَ اُستُضعِفُوا فِی الأرضِ وَ نَجعَلَهُم اَئِمَّةً وَنَجعَلَهُمُ الوارِثینَ([1]

و ما بر آن هستیم که بر مستضعفان روی زمین منت نهیم و آنان را پیشوایان مردم گردانیم و ایشان را وارثان (زمین) کنیم.

امام مهدی(عج):

اَنَا خاتِمُ الاوْصِیاءِ، بی یُدْفَعُ الْبَلاءُ عَنْ أهْلی وَ شیعَتي؛[2]

من آخرین وصّی پیغمبر خدا هستم به وسیله من بلاها و فتنه‌ها از اهل و شیعیانم دفع و برطرف خواهد شد.

إنّا نُحیطُ عِلْماً بِأنْبائِکُمْ، وَ لا یَعْزُبُ عَنّا شَیْيءٌ مِنْ أخْبارِکُمْ؛[3]

ما بر تمامی احوال و اخبار شما آگاه و آشنائیم و چیزی از شما نزد ما پنهان نیست.

أمَّا الْحَوادِثُ الْواقِعَةُ فَارْجِعُوا فیها إلی رُواةِ حَدیثِنا (أحادیثِنا)، فَإنَّهُمْ حُجَّتی عَلَیْکُمْ وَ أنَا حُجَّةُ اللهِ؛[4]

جهت حلّ مشکلات در حوادث (امور سیاسی، عبادی، اقتصادی، نظامی، فرهنگی، اجتماعی و…) به راویان حدیث و فقهاء مراجعه کنید که آن‌ها در زمان غیبت خلیفه و حجّت من بر شما هستند و من حجّت خداوند.

إنّی لاَمانٌ لاِهْلِ الاْرْضِ، کَما أنَّ النُّجُومَ أمانٌ لاِهْلِ السَّماءِ؛[5]

به درستی که من سبب آسایش و امنیّت برای موجودات زمینی هستم، همان طوری که ستاره‌ها برای اهل آسمان امان هستند.

وَ أمّا وَجْهُ الأنْتِفاعِ بی فی غَیْبَتي فَکَالأنْتِفاعِ بِالشَّمْسِ إذا غَیَّبَها عَنِ الأبْصارِ السَّحابُ؛[6]

چگونگی بهره‌گیری و استفاده از من در دوران غیبت همانند انتفاع از خورشید است در آن موقعی که به وسیله ابرها از چشم افراد ناپدید شود.

اِتَّقُوا اللهَ وَ سَلِّمُوا لَنا، وَ رُدُّوا الاَمْرَ إلَیْنا، فَعَلَیْنا الاْصْدارُ کَما کانَ مِنَّا الاْیراد وَ لا تَحاوَلَوا کَشْفَ ما غُطِّیَ عَنْکُمْ؛[7]

از خدا بترسید و تسلیم ما باشید، و امور خود را به ما واگذار کنید، چون وظیفه ما است که شما را بی‌نیاز و سیراب نمائیم همان‌طوری که ورود شما بر چشمه معرفت به وسیله ما می‌باشد؛ و سعی نمایید به دنبال کشف آنچه از شما پنهان شده است نباشید.

أمّا أمْوالُکُمْ فَلانَقْبَلْها إلاّ لِتُطَهَّرُوا، فَمَنْ شاءَ فَلْیَصِلْ، وَ مَنْ شاءَ فَلْیَقْطَعْ؛[8]

اما اموال (خمس و زکوة) شما را جهت تطهیر و تزکیه زندگی و ثروتتان می‌پذیریم، پس هر که مایل بود بپردازد، و هر که مایل نبود نپردازد.

أکْثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعْجیلِ الْفَرَجِ، فَإنَّ ذلِکَ فَرَجُکُمْ؛[9]

برای تعجیل ظهور من (در هر موقعیّت مناسبی) بسیار دعا کنید که در آن فرج و حلّ مشکلات شما خواهد بود.

إنَّهُ لَم یَکُن لاحَد مِن آبائی إلاّ وَ قَد وَقَعَت فی عُنُقِه بَیعَةٌ لِطاغُوتِ زَمانِهِ، وَ إنّی أخرُجُ حینَ أخرُجُ وَ لابَیعَةَ لاحَد مِنَ الطَّواغیتِ فی عُنُقی؛[10]

همانا پدران من (ائمه و اوصیاء :)، بیعت حاکم و طاغوت زمانشان، بر ذمّه آن‌ها بود؛ ولی من در هنگامی ظهور و خروج نمایم که هیچ طاغوتی بر من منّت و بیعتی نخواهد داشت.

[1] . سوره قصص، آیه5

[2] . دعوات راوندی، ص207، ح563.

[3] . بحارالانوار، ج53، ص175.

[4] . بحارالانوار، ج2، ص90، ح13 و ج75، ص380، ح1.

[5] . الدرة الباهرة، ص48.

[6] . بحارالانوار، ج53، ص179، ج55، ص41.

[7] . اکمال‌الدین، ج2، ص510.

[8] . اکمال‌الدین، ج2، ص484.

[9] . بحارالانوار، ج53، ص181.

[10] . الدرة الباهرة، ص47 ـ بحارالانوار، ج56، ص181.