اندیشه بنان

امام علی(ع) ولباس
چند نکته از لباس امام امیر المومنین (ع)
1- لباس ساده می پوشید و لباس او از کرباس بود .
امام صادق (ع) فرمود:
وَماکانَ لِباسُهُ اِلّاَ الکَرابیسُ . اِذا فَضَلَ شَیءٌ عَن یَدِهِ مِن کُمِّهِ دَعا بِالجَلَمِ (قیچی) فَقَصَّهُ. (بحار الانوار، ج41 ، ص110) لباس حضرت جز کرباس نبود وهرگاه آستین او از اندازه دستش بیشتر بود درخواست قیچی می کرد وآن اضا فی را می برید.

2- لباس او بالباس غلام او تفاوت نداشت .وگاه اگر دو پیراهن می خرید که یکی بهتر بود آن را به غلام می داد .
3- لباس او پیراهن عربی بود وقبا هم می پوشید .
4- پیراهن ارزان قیمت می پوشید وهنگام خرید به فروشنده می فرمود پیراهنی به من بده که قیمت آن سه درهم باشد.
5- وقتی پیراهن می پوشید خدا را شکر می کرد ودعای ویژه می خواند .
6- لباس خود را خود وصله وپینه می زد . وکفش خود را خود می دوخت ویا وصله می زد .
7- لباس وصله دار می پوشید. وقتی به او انتقاد می کردند می فرمود:
… یَخشَعُ لَهُ القَلبُ وَ تَذِلُّ بِهِ النَّفسُ وَ یَقتَدی بِهِ المُؤمِنُونَ(نهج البلاغه ، حکمت 103) به خاطر همین لباس قلب انسان ، خاشع ونفس انسان ، خوارمی گردد و مومنین هم (ازچنین وضعیت ساده یی) سرمشق گرفته واقتدا خواهند نمود.
8- لباس زبر می پوشید کفش او از لیف خرما دوخته می شد.
9- کفش او از پوست درخت خرما بود .
10- لباس را تاآخر می پوشید تا اینکه تار بدون پود می ماند .
11- ابو مطر گوید: در کوفه بودم ومردی کنارم عبور کرد گفتند این امیر المومنین علی ابن ابی طالب (صلوات الله علیه) است . من هم پی او رفتم تا دیدم که دم در خیاطی توقف کرد واز خیاط پیراهنی به سه درهم خرید وهمانجا پوشید واین دعا را خواند : اَلحَمدُ لِلّهِ الَّذی سَتَرَ عَورَتی وَکَسانِی الرِّیاشَ. وآنگاه فرمود : هکَذا کانَ رَسُولُ اللهِ (ص) یَقُولُ اِذا لَبِسَ قَمیصاً . (بحار الانوار، ج41 ، ص107)
12- امام حسین (ع) فرمود : که امیر المومنین علی ابن ابی طالب (ع) به بازار پیراهن فروشان رفت واز پیرمرد پیراهن فروش قیمت پیراهنی خواست وآنگاه فرمود:
یا شَیخُ بِعنی قَمیصاً بِثَلاثَهَ دَراهِمَ.
پیراهن سه درهمی به من بده. پیرمرد گفت در خدمتم باعشق وکرامت. پس حضرت پیراهنی به سه درهم از او خرید وهمانجا پوشید که پیراهن آستینش تا مچ واز نظر بلندی تا قوزک پا بود آنگاه به مسجد آمد ودو رکعت نماز خواند واین دعا را خواند: اَلحَمدُ لِلّهِ الَّذی کَسانی مِنَ الرِّیاشِ ما اَ تَجَمَّلُ بِهِ فِی النّاسِ وَاُ ؤَدّی فیهِ فَریضَتی وَ اَستُرُ بِهِ عَورَتی .
در این هنگام مردی به حضرت عرض کرد همین دعا را ازپیامبر (ص) هنگام پوشیدن لباس شنیدم . آیا این را از شما برای دیگران نقل کنم ویا از پیامبر (ص)؟
حضرت فرمود: بَل شَیءٌ سَمِعتَهُ مِن رَسُولِ اللهِ . (بحار الانوار، ج41 ، ص107)
13- عقیل برادر حضرت بر او وارد شد حضرت به امام حسن (ع) فرمود : اِکسِ عَمَّکَ . لباس به تن عمویت به پوشان.
امام مجتبی (ع) هم پیراهنی از پیراهن حضرت وقبایی از قبای او به تن عمو پوشاند. هنگام شام فرا رسید نان ونمک حاضر نمودند وعقیل یک نگاهی کرد گفت آیا غذا همین است که می بینم ؟ حضرت فرمود: اَوَلَیسَ هذا مِن نِعمَتِ اللهِ ؟ وَلَهُ الحَمدُ کَثیراً.
آیا این نعمت خدا نیست ؟ خدا را شکر زیاد زیاد .(بحار الانوار، ج41 ، ص113)