اندیشه بنان

تربت امام حسین7

) اَلسُّجُودُ عَلی تُربَةِ الحُسَینِ یَخرِقُ الحُجُبَ السَّبعَ ([1]

سجده بر تربت حسین7 حجاب‌های هفتگانه را پاره می‌کند.

پیامبر گرامی6:

ألا وَ إنَّ الإجَابَةَ تَحتَ قُبَّتِهَ وَالشِّفاء‌ فی تُربِیَّةِ، وَالأئِمَّةَ عَلَیهِمُ السَّلامُ مِن وُلِدِهِ؛[2]

بدانید که اجابت دعا، زیر گنبد حرم او و شفاء در تربت او، و امامان علیهم‌السلام از فرزندان اوست.

امام صادق7:

حَنِّکُوا أولادَکُم بِتُربَةِ الحسینِ7 فَإنَّها أمانٌ؛[3]

کام کودکانتان را با تربت حسین7 بردارید چرا که خاک کربلا فرزندانتان را بیمه می‌کند.

فِی طینِ قَبرِالحسینِ عَلَیه‌السَّلامُ الشِّفاءُ مِن کُلِّ داءٍ وَهُوَ الدَّواءُ الأکْبَرُ؛[4]

شفای هر دردی در تربت قبر حسین7 است و همان است که بزرگ‌ترین داروست.

اَلسّجُوُدُ عَلی طینِ قَبر الحُسین7 یُنَوِّرُ إلَی الأرضِ السّابِعَةِ وَ مَن کانَ مَعَهَ سُبْحَةً مِن طینِ قَبرِ الحُسینِ7 کَتَبَ مُسَبِّحاً وَ إن لَم یُسَبِّحَ بِها…؛[5]

سجده بر تربت قبر حسین7 تا زمین هفتم را نور باران می‌کند و کسی که تسبیحی از خاک مرقد حسین7 را با خود داشته باشد، تسبیح‌گوی حق محسوب می‌شود، اگرچه با آن تسبیح هم نگوید.

کَانَ الصّادِقُ7 لایُسجُدُ اِلاّ عَلی تُربَةِ الحُسَینِ تَزَلُّلاً لِلّهِ وَ إستَکانَةً اِلَیهِ؛[6]

رسم حضرت امام صادق7 چنین بود که جز بر تربت حسین7 به خاک دیگری سجده نمی‌کرد و این کار را از سر خشوع و خضوع برای خدا می‌کرد.

امام موسی کاظم7:

وَلاَ تَأخُذُوا مِنْ تُربَتی شَیئاً لِتُبَرِّکُوا بِهِ فَإنّ کُلَّ تُربَةٍ لَنا مَحَرَّمَةٌ إلاّ تُربَةَ جَدِّی الحُسینِ بنِ عَلِیِّ عَلَیهِمَا السَّلامُ فَإنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَها شِفاءً لَشیعَتِنا وَ أولَیائِنا؛

چیزی از خاک قبر من برندارید تا به آن تبرک جویید؛ چرا که خوردن هر خاکی جز تربت جدم حسین7 بر ما حرام است، خدای متعال تنها تربت امام حسین7 را برای شیعیان و دوستان ما شفا قرار داده است.

لاَتَستَغنِی شیعَتُنا عَن أربَعٍ: خُمرَةٍ یُصَلِّی‌ عَلَیها وَ خاتَمٍ یَتَخَتَّمُ بِهِ وَ سَواکٍ یَستاکُ بِهِ وَ سُبحَةٌ مِن طینِ قَبر أبی عَبدِاللهِ عَلَیهِ السَّلامُ...؛[7]

پیروان ما از چهار چیز بی‌نیاز نیستند: ۱ـ‌ سجاده‌ای که بر روی آن نماز خوانده شود. ۲ـ‌ انگشتری که در انگشت باشد. ۳ـ‌ مسواکی که با آن دندان‌ها را مسواک کنند. ۴ـ تسبیحی از خاک مرقد امام حسین7.

امام زمان7:

مِنْ فَضْلِهِ، أنَّ الرَّجُلَ یَنْسَی التَّسْبیحَ وَ یُدیرُ‌ السَّبْحَةَ، فَیُکْتَبُ لَهُ التَّسْبیحُ؛[8]

از فضائل تربت حضرت سیّدالشّهداء7 آن است که چنانچه تسبیح تربت حضرت در دست گرفته شود ثواب تسبیح و ذکر را دارد، گرچه دعائی هم خوانده نشود.

[1] . امام صادق7 ـ مصباح المتهجد، ص511، بحارالانوار، ج98، ص135.

[2] . نهج‌الفصاحه، ص548، ح1864.

[3] . وسائل الشیعه، ج10، ص410.

[4] . کامل الذیارات،‌ص275.

[5] . من لایحضره الفقیه، ج۱، ص268.

[6] . مصباح المتهجد، ص511، بحارالانوار، ج98، ص135.

[7] . تهذیب الاحکام، ج۶، ص75.

[8] . بحارالانوار، ج53، ص165.