حقوق حیوانات

حقوق حیوانات

)وَ لَکُم فیها جَمالٌ حینَ تُریحُونَ وَ حینَ تَسرَحونَ([1]

در این حیوانات برای شما زینت و شکوهی است به هنگامی که آنها را به استراحتگاهشان باز می‌گردانید و هنگامی که صبحگاهان به صحرا می‌فرستید.

پیامبر گرامی6:

للدّابّةِ علی صاحِبِها سِتُّ خِصالٍ: یَعلِفُها إذا نَزلَ، و یَعرِضُ عَلَیها الماءَ إذا مَرَّ بِه، وَ لایَضرِبُها إلاّ علی حقٍّ، ولا یُحَمّلُها ما لاتُطیقُ. حدیث، و لایُکَلّفُها مِن السَّیرِ إلاّ طاقَتَها، ولا یَقِفُ عَلَیها فُواقا؛[2]

حیوان شش حقّ به گردن صاحب خود دارد: هر گاه از آن پیاده شد علفش دهد، هر گاه از آبی گذشت آبش دهد، به ناحقّ آن را نزند، بیشتر از قدرتش آن را بار نکند، بیشتر از توانش آن را راه نبرد و مدت زیادی روی آن درنگ نکند.

لَعنَ اللهُ مَن مَثَّلَ بالحَیوانِ؛[3]

لعنت خدا بر کسی که حیوانی را مُثله کند.

أ لاَتَتَّقی اللهَ فی هذهِ البَهیمَةِ الّتی مَلّکَکَ اللهُ تَعالی إیّاها؟! فإنَّهُ شَکا إلَیّ أنّکَ تُجیعُهُ و تُدئبُهُ؛[4]

آیا درباره این بی‌زبانی که خداوند در اختیار تو گذاشته است، از خدا نمی‌ترسی؟ او از درد و رنجی که به وی می‌رسانی نزد من شکایت کرد.

لاتَضرِبوا الدَّوابَّ علی وُجوهِها؛ فإنَّها تُسَبِّحُ بحَمدِ اللهِ؛[5]

به صورت حیوانات نزنید؛ زیرا آنها حمد و تسبیح خدا می‌گویند.

ما مِن دابَّةٍ. طائرٍ و لاغَیرِهِ. یُقتَلُ بغَیرِ الحقِّ إلاّ ستُخاصِمُهُ یَومَ القِیامَةِ؛[6]

هر حیوانی ـ پرنده یا جز آن ـ که به ناحقّ کشته شود در روز قیامت از قاتل خود شکایت خواهد کرد.

لَو غُفِرَ لَکُم ما تَأتونَ إلی البَهائِم لَغُفِرَ لَکُم کَثیرا؛[7]

اگر ستمی که به حیوانات می‌کنید بر شما بخشیده شود، بسیاری از گناهان شما بخشوده شده است.

لا تَضربُوا الدَّوابَّ عَلی وُجوهِها؛[8]

(پیامبر خدا6 وقتی الاغی را دید که صورتش را داغ نهاده‌اند و با فلز داغ بر بدنش علامت زده‌اند) فرمود: به صورت حیوانات نزنید.

أمَا بَلَغَکم أنّی لَعَنتُ مَن وَسَمَ البَهیمَهَ فی وَجهِها أو ضَرَبَها فی وَجهَها؟!؛[9]

مگر نشنیده‌اید که لعنت کرده‌ام آن کسی را که صورت حیوان را داغ بنهد، یا بر صورت آن تازیانه زند؟

ارکَبُو هذِهِ الدَّوابَّ سالِمَهً واتَّدِعُوها سالِمَةً، ولا تَتَّخِذوها کراسِی لأحادیثِکم فی الطُّرُق والأسواق؛[10]

چارپایان سالم را سوار شوید و آنها را سالم نگه دارید و آنها را کرسی خطابه و صحبت‌های خود در کوچه‌ها و بازارها نکنید.

[1] . سوره نحل، آیه6.

[2] . فی المصدر: «یطیق»، والتصویب من مستدرک الوسائل ـ الجعفریّات: 85؛ مستدرک الوسائل: ج8/ ح9393/ ص258.

[3] . کنز العمّال: ح24971.

[4] . کنزالعمّال: ح24982.

[5] . الکافی: 4/538/6؛ الخصال: 10/618.

[6] . کنزالعمّال: ح39968.

[7] . کنزالعمّال: ح24973.

[8] . کافی، ج6، ص538، ح4.

[9] . التاج الجامع للاصول، ج4، ص351.

[10] . کنز العمّال: ح 24957.