روزه

روزه

)یَا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمْ الْصِیامُ کَما کُتِبَ عَلَی الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ([1]

ای کسانی که ایمان آورده‌اید روزه بر شما واجب شده است همان گونه که بر کسانی که قبل از شما بودند مقدر شده بود. شاید که پرهیزگار شوید.

پیامبر گرامی6:

قَالَ اللهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَي الصَّوْمُ لِي وَ أنَا أجْزِي بِه؛[2]

خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید روزه برای من است و من پاداش آن را می‌دهم.

صُوموا تَصِحّوا؛[3]

روزه بگیرید تا تندرست باشید.

مَنْ مَنَعَهُ الصَّوْمُ مِنْ طَعامٍ یَشْتَهیهِ، کانَ حَقّاً عَلَی اللهِ أنْ یُطْعِمَهُ مِنْ طَعامِ الْجَنَّةِ وَ یُسْقِیَهُ مِنْ شَرابِها؛[4]

کسی که روزه، او را از غذاهای مورد علاقه‌اش باز دارد، بر خداست که به او از غذاهای بهشتی بخوراند و از شراب‌های بهشتی به او بنوشاند.

طُوبَی لِمَنْ ظَمَأ، أوْ جَاعَ لِلَّهِ، أوُلئکَ الَّذِینَ یَشْبَعُونَ یَوْمَ الْقِیَامَة؛[5]

خوشا به حال کسانی که برای خدا گرسنه و تشنه شده‌اند اینان در روز قیامت سیر می‌شوند.

إن لِلجَنَّةِ باباً یُدعَی الرَّیّانُ لایَدخُلُ مِنهُ إلا الصّائِمون؛[6]

برای بهشت دری است بنام (ریان) که از آن فقط روزه‌داران وارد می‌شوند.

امام علی7:

نَومُ الصائِم عِبادَةٌ وَ صَمتُهُ تَسبیحٌ وَ دُعاؤُهُ مُستَجابٌ وَ عَمَلُهُ مُضاعَفٌ إنَّ للصائِم عِندَ اِفطارهِ دَعوَةً لاتُرَدُّ؛[7]

خواب روزه‌دار عبادت، سکوت او تسبیح، دعایش پذیرفته و عملش دو چندان است. دعای روزه‌دار به هنگام افطار از درگاه خدا رد نمی‌شود.

حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله علیها:

مَا یَصْنَعُ الصَّائِمُ بِصِیَامِهِ إذَا لَمْ یَصُنْ لِسَانَهُ وَ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ وَ جَوَارِحَه؛[8]

روزه‌داری که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکرده روزه‌اش به چه کارش خواهد آمد.

لَیسَ الصَومُ الإمساکَ عَن المأکَل وَ المَشرَبِ الأمساکَ عَن کُلَّ مَا یَکرهُهُ اللهُ سُبحانَهُ؛[9]

روزه امساک از خوردن و آشامیدن نیست بلکه روزه، خودداری از تمامی چیزهایی است که خداوند سبحان آنها را بد می‌داند.

امام صادق7:

مَنْ صامَ لِلّهِ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْماً فی شِدَّةِ الْحَرِّ فَأصابَهُ ظَمَاٌ وَکَّلَ اللهُ بِهِ اَلْفَ مَلَکٍ یَمْسَحُونَ وَجْهَهُ وَ یُبَشِّرُونَهُ حَتّی اِذا اَفْطَرَ؛[10]

هر کس در روز بسیار گرم برای خدا روزه بگیرد و تشنه شود، خداوند هزار فرشته را می‌گمارد تا دست به چهره او بکشند و او را بشارت دهند تا هنگامی که افطار کند.

[1] . سوره بقره، آیه 183.

[2] . من لایحضره الفقیه، ج۲، ص75، ح1773 ـ شبیه این حدیث در تهذیب الاحکام (تحقیق خرسان)، ج۴، ص152، ح420.

[3] . بحارالانوار، ج93، ص331.

[4] . بحارالانوار، ج93، ص331.

[5] . هدایة الامة الی الحکام الائمة، ج۴، ص268، ح۹.

[6] . معانی‌الاخبار، ص409، ح90.

[7] . دعوات (راوندی)، ص27، ح45 و 46.

[8] . دعائم الاسلام، ج۱، ص268 ـ بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج93، ص295، ح15.

[9] . شرح نهج‌البلاغه(ابن ابی الحدید)، ج20، ص299، ح418.

[10] . الکافی، ج4، ص64، ح8؛ بحارالانوار، ج93، ص247.