اندیشه بنان

شراب

)یَسْئَلونَکَ عَنِ الخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِما إثْمٌ کَبیرٌ([1]

درباره شراب و قمار از تو می‌پرسند بگو در آن دو گناهی بزرگ است.

پیامبر گرامی 6:

إنَّما إمرَءَةٌ أطاعَت زَوجَها وَ هُو شارِبُ الخَمرِ کانَ لَها مِنَ الخَطایا بِعَدَدِ نُجومِ السَّماءِ وَ کُلُّ مَولودٍ یَلِدُ مِنها فَهوَ نَجِسٌ وَ لایَقبَلُ اللهُ مِنها صَرفاً وَلا عَدلاً حَتّی یَموتَ زَوجُها اَو خَلَعَ عَنهُ نَفسَها؛[2]

هر زنی به هم بستری شوهر شرابخوار و مست خود تن در دهد بعدد ستارگان مرتکب خطا شده است و فرزندی که از آن مرد پدید آید ناپاک و نجس و پلید است و خداوند از آن زن هیچ توبه و فدیه‌ای را قبول نمی‌کند مگر آنکه شوهرش بمیرد یا از او طلاق بگیرد و از قید زناشویی رها شود.

یا عَلِیُّ جُعِلَتِ الذُّنُوبُ کُلُّها فِی بَیتٍ وَ جُعِلَ مِفتاحُها شُربُ الخَمرِ؛[3]

یا علی، تمام خباثت و بدی‌ها در خانه‌ای قرار داده شده است و کلید آن خانه شراب است.

سَلِّمُوا عَلَی الیَّهودِ والنَّصاری وَلا تُسَلِّموا عَلی شَارِبِ الخَمر؛[4]

به یهود و نصاری سلام کنید ولی به شراب‌خوار سلام نکنید.

شَارِبُ الخَمرِ مَلعُونٌ، شَارِبُ الخَمرِ کَعَبدِةِ الأوثانِ یُحشَرُ یَومَ القِیامَةِ مَعَ فِرعَونَ وَ هامانَ؛[5]

شراب‌خوار ملعون است، شراب‌خوار مانند بت‌پرستان است و در روز قیامت با فرعون و هامان محشور می‌شود.

وَ مَن اًقرَضَهُ فَقَد أعانَ عَلی قَتلِ مُؤمِنٍ؛[6]

و کسی که مالی را به شراب‌خوار قرض دهد، چنان است که در قتل مؤمنی دست دارد.

وَ اِن مَرِضَ فَلا تَعُودُوه، وَ اِن ماتَ فَلا تَحضُرُوه؛[7]

اگر شراب‌خوار مریض شد عیادتش نکنید و اگر مُرد در تشییع جنازه‌اش حاضر نشوید.

امام باقر7:

ما عُصِیَ اللهُ بِشَیءٍ اَشَّدُ مِن شُربِ المُسِکرِ؛[8]

نافرمانی نشده است خداوند به چیزی بدتر از شرب خمر.

امام صادق7:

ثَمَنُ الخَمرِ سُحتٌ؛[9]

پولی که بابت شراب دریافت می‌شود حرام است.

مَن سَلَّمَ عَلی شارِبِ الخَمرِ اَو عَانَقَهُ اَو صافَحَهُ اَحبَطَ اللهُ عَلَیهِ عَمَلَ اَربَعینَ سَنَةٍ؛[10]

کسی که به شرابخوار سلام کند یا با او معانقه کند یا با او مصافحه کند، خداوند عبادت چهل سالش را نابود کند.

امام کاظم7:

إنَّ اللهَ لَم یُحَرِّم الخَمرَ لاِسمِها وَلکِنَّهُ حَرَّمَها لِعاقِبَتِها فَما کانَ عاقِبَتُهُ عاقِبَةَ الخَمر فَهو خَمرُ؛[11]

خداوند شراب را به خاطر نامش حرام نکرده بلکه به خاطر عاقبتش حرام فرموده و هر چه پیامدهای شراب را داشته باشد نیز (در حکم) شراب است.

[1] . سوره بقره، آیه 219.

[2] . لئالی‌الاخبار، ص267.

[3] . بحارالانوار، ج77، ص47.

[4] . سفینته البحار، ص428.

[5] . بحارالانوار، ج79، ص14.

[6] . لئالی الاخبار، ج5، ص217.

[7] . کافی، ج6، ص397.

[8] . وسائل الشیعه، ج17، ص250.

[9] . من لایحضره الفقیه، ج3، ص171.

[10] . لئانی الاخبار، ص217.

[11] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج۶، ص412، ح2.