عیبجویی
)وَیْلٌ لِکُّلِ هُمَزَةٍ لُمَزَةِ([1]
وای بر هر بدگوی عیبجوئی
پیامبر گرامی6:
لاتَکُنْ عَیّاباً وَلامَدّاحاً وَ لا طَعّاناً وَ لامُمارِیاً؛[2]
نه عیبجو باش و نه ثناگو، نه زخمزبان زن و نه مجادلهگر.
لایَستُرُ عَبْدٌ عَلی عَبْدٍ فِي الدُّنیا اِلاَّ سَتَراللهُ عَلَیهِ یَومَ القیامَة؛[3]
بندهای بر بندهای دیگر نپوشاند (عیبهایش را) مگر اینکه خداوند در روز قیامت بر او (عیبهایش را) به پوشاند.
مَنْ عَیَّرَ اَخاهُ بَذَنْبٍ لَمْ یَمُتْ حَتّی یَعْمَلَهُ؛[4]
هر کس برادر [دینی] خود را به گناهی سرزنش کند، نمیرد، مگر آنکه مرتکب آن شود.
امام علی7:
لاتُواخِ مَن یَستُرُ مَناقِبَکَ وَیَنشُرُ مَثالِبَکَ؛[5]
با کسی که خوبیهایت را میپوشاند و عیبهایت را آشکار میسازد برادری مکن.
أکبَرُ العَیبِ أن تَعیبَ ما فیک مِثلُهُ؛[6]
بزرگترین عیب آن است که آنچه را که مانند آن در خود توست عیب بشماری.
مَنْ عابَ عِیبَ، وَ مَن شَتَمَ اُجیبَ، وَ مَن غَرَسَ أشجارَ التُّقی اجتَنی ثِمارَ المُنی؛[7]
هر که عیبجویی کند، عیبجویی شود و هر که ناسزا گوید، پاسخ(ناسزا) شنود و هر که درختهای تقوا بنشاند، میوههای آرزوها را بچیند.
عَجِبتُ لِمَن یُنکِرُ عُیوبَ النّاسِ، وَ نَفسُهُ أکثَرُ شَیءٍ مَعابا وَ لایُبصِرُها![8]
در شگفتم از کسی که عیبهای مردم را بد میداند، در حالی که خودش از همه پُرعیبتر است و آنها را نمیبیند.
امام سجاد7:
مَنْ رَمَی النّاسَ بِما فیهِمْ رَمَوْهُ بِما لَیْسَ فیِهِ؛[9]
هر کس مردم را عیبجوئی کند و عیوب آنان را بازگو نماید و سرزنش کند، دیگران او را متّهم به آنچه در او نیست میکنند.
مَن نَظَرَ فی عُیوبِ النّاسِ فأنکَرَها ثُمَّ رَضِیَها لِنَفسِهِ، فَذلِکَ الأحمَقُ بِعَینِهِ؛[10]
هر کس عیبهای مردم را ببیند و آنها را زشت شمارد و همان عیبها را در خودش بپسندد، احمق واقعی است.
امام صادق7:
ما مِنْ إنسانٍ یَطعَنٌ فِی عَینِ مُؤمِنٍ إلاّ ماتَ بِشَرِّ میتَةٍ وَ کانَ قَمِناً أنْ لاَ یَرجِعَ إلَی خَیرٍ؛[11]
هر که پیش روی مؤمنی به او طعنه زند مرگ بدی در انتظار او بوده و سزاوار است روی خیر و سعادت را نبیند.
[1] . سوره همزه، آیه1.
[2] . مکارمالاخلاق، ص467.
[3] . شرح فارسی شهابالاخبار، ص348، ح647.
[4] . بحارالانوار، ج75، ص261، ح64.
[5] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص418، ح9565.
[6] . نهجالبلاغه (صبحی صالح)، ص536، ح353.
[7] . کشف الغمّه، ج3، ص136 ـ منتخب میزان الحکمة، ص494.
[8] . غررالحکم: 6267.
[9] . بحارالانوار، ج75، ص261، ح64.
[10] . نهجالبلاغه: الحکمه 349.
[11] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج2، ص361.
سفارش پیامبر (ص) به امام علی (ع) یا عَلِیُّ ! اُوصیکَ بِوَصِیَّةٍ فَاحفَظها فَلا تَزالُ…
توصیه امام باقر علیهالسلام برای زائرین کربلا دورکعت نماز پیش از شروع به سفر صلوات…
چهل حدیث در تشييع جنازه چهل حدیث در موضوع تشییع برگزیده ، ترجمه ،…
رعایت آداب در تشییع اعلام برای تشییع برگشت از تشییع با اجازه صاحب میت کراهت…
آثار و ارزشهای تشییع جنازه تشییع جنازه مومن از موضوعات مهم واز سفارشهای اکید معصومین…