ملا صدرا
صدر الدین محمد معروف به ملا صدرا وصدر المتألهین فرزند ابراهیم شیرازی از علمای بزرگ شیعه در قرن 11هجری قمر ی که نهم جمادی الاولی سال 980 در محله قوام شیراز به دنیا آمد ودر سال 1045 دربصره عراق فوت نموده ودر نجف حرم امیر المومنین مدفون گردید . بر اثر دعای پدر متولد شد وتنها فرزند خانواده بود .
او فردی هوشمند ، دارای عقل قوی وبیان نیک وپختگی دراندیشه وفردی آزاد اندیش ومحقق قوی وخستگی نا پذیر در تحقیق وانسانی بسیارکنجکاو وسیاس بود وهم چنین کسی بود که با قرآن وروایات فوق العاده مأنوس بود .
انسانی فقیه ، متکلم،مفسر ،عارف،صاحب مهارت در علوم ریاضی ، مهندسی ، معماری ، پزشکی ، نجوم وعلوم غریبه ، فیلسوف ، مسلط به فلسفه مشاء واشراق، صاحب بیش از پنجاه عنوان کتاب که شاخص ومعروف آن “الحکمه المتعالیه فی الاسفار العقلیه الاربعه” است .
بنیانگذار مکتبی در فلسفه به نام “حکمت متعالیه” است ونیز اصالت وجود و حرکت جوهری از کشفیات او در فلسفه است . در فلسفه مشاء واشراق مهارت داشت.
واین همه را با بهره گیری از منبع قرآنی وروایی ارائه نمود.
تحصیلات خود را در شیراز ، قزوین ، اصفهان وکهک قم انجام داد .
امام خمینی در وصفش فرمود: “جناب محقق فلاسفه ، فخر طائفه حقه ، صدر المتألهین (رضوان الله تعالی علیه ) ملا صدرا وما ادریک ما ملا صدرا ”
در گذر تحصیل ودوران زندگی خیلی سختیها ، مرارت ها ، تلخی ها ، بی مهری ها ، تهمت ها ، توهین ها وحتی تبعید کشید.
