اندیشه بنان

– منع پذیرش عذر  بزرگترین گناه

اولا انسان وظیفه دارد که نسبت به کسی تخلف صورت ندهد واگر صورت گرفت عذرخواهی کند  و از سویی بر طرف مقابل لازم است که عذر او را به پذیرد  ونه تنها عذر او را به پذیرد بل اگر عذر نخواست ویا عذری نداشت برایش عذری بتراشد  .

حال در این وسط که عذر خواهی  وعذر پذیری آن قدر مهم است   و به هر صورت ممکن باید صورت پذیرد  کسی پیدا شود که طرف را از پذیرش عذر منع کند  وبجای اینکه امر به معروف که همان عذر پذری باشد نهی از معروف کند  وطرف را از قبول باز دارد  وبگوید عذر خواهی فلانی را قبول نکن .

پس چنین کاری  گناه است بل بزرگترین گناه است چون مانع یک اقدام خیر است  ونوعی نهی از معروف است به ویژه مومنین که مأمورند تا تواصل  وهماهنگی داشته باشند واصلاح ذات البین کنند اما او اعتناء نکند و این تواصل را به تقاطع تبدیل کند  وبجای وصل ایجاد فصل کند  .

امام على عليه السلام فرمود:

أعظَمُ الوِزرِ مَنعُ قَبولِ العُذرِ .

بزرگترين گناه،  مانع شدن از قبول عذر است.   (غرر الحكم :ح ۳۰۰۴ )