نام‌گذاری

نام‌گذاری

) اَنَّ اَوَّلَ ما یَنحَلُ اَحَدُکُم وَلَدَهُ الإسمُ الحَسَن، فَلیُحَسِّن أحَدُکُم اِسمَ وَلَدِهِ ([1]

اولین هدیه‌ای که هر یک از شما به فرزندش می‌بخشد نام خوب است. پس بهترین نام را برای فرزند خود انتخاب کنید.

پیامبر گرامی6:

اِذا کَانَ اِسمُ بَعضِ اَهلِ البَیتِ اِسمُ نَبِیٍّ، لَم تَزَلِ البَرَکَةُ فِیهِم؛[2]

اگر نام بعضی از اهل خانه، نام پیامبر می‌باشد، هم‌چنان در بین آنان برکت خواهد بود.

مَن وُلِدَ لَهُ اَربَعَةُ اَولادٍ وَ لَم یُسَمِّ اَحَدَهُم بِاسمی فَقَد جَفانی؛[3]

هر که چهار فرزند برای او متولد شود و یکی از آنها را به نام من نگذارد در حق من جفا کرده است.

إذا سَمَّیتُمُ الوَلَدَ مُحَمَّدا فَاکرمُوهُ وَ وَسِّعُوا لَهُ فِی المَجالِسِ وَ لاتُقَبِّحُوا لَهُ وَجها؛[4]

وقتی نام فرزندتان را محمد گذاشتید، او را گرامی بدارید و در مجلس خود برای او جا باز کنید و احترامش نمایید و نسبت به او رو ترش نکنید.

وَ حَقُّ الوَلَدِ عَلَی الوالِدِ أن یُحَسِّنَ اِسمَهُ وَ یُحَسِّنَ اَدَبَهُ، وَ یُعَلِّمَهُ القَرآنَ؛[5]

حقّ فرزند بر پدر، آن است که نام خوب بر او بگذارد و او را خوب تربیت کند و قرآن به او بیاموزد.

جابر به نقل از رسول خدا6:

فَما مِن بَیتٍ فیهِ اسمُ مُحَمَّدِ اِلاَّ اَوسَعَ اللهُ عَلَیهِم الرِّزقَ، فاذا سَمَّیتُمُوهُ فَلا تَضرَبُوهُ وَ لاتَشتِمُوهُ؛[6]

خانه‌ای که نام محمد در آن باشد خداوند روزی آن را گسترده گرداند؛ پس اگر فرزندتان را محمد نامیدید او را مزنید و دشنامش ندهید.

امام صادق7:

لایُولَد لَنا وَلَدٌ اِلاّ سَمَّیناهُ مُحَمَّداً، فَإذا مَضی سَبعَةُ اَیام فإن شِئنا غَیَّرنا وَ‌ إلاَّ تَرَکنَا؛[7]

هیچ نوزادی برای ما متولد نمی‌شود مگر این‌که نخست نام او را محمد می‌نامیم و پس از هفت روز، اگر خواستیم نامش را تغییر می‌دهیم وگرنه همان نام را بر او می‌گذاریم.

یُسَمَّی المَولُودُ فِی یَومِ سَابِعِه؛[8]

مولود را روز هفتم نامگذاری کنید.

امام رضا7:

اِستَحسِنُوا اَسماءَکُم، فَاِنَّکُّم تُدعَونَ بِها یَومَ القِیامَةِ قُم فُلانُ بنُ فُلان اِلی نُورکَ. قُم یا فلانُ بنُ فلانِ لانُورَلَکَ؛[9]

نام‌های خود را نیکو گردانید، در روز قیامت با همان نام خطاب می‌شوید که ای فرزند فلان، برخیز و به سوی نور خود گام بردار و ای فلان فرزند فلان! برخیز که نوری نداری.

لایَدخُلُ الفَقرُ بَیتاً فِیهِ اِسمُ مُحَمَّدٍ أو أحمَدَ أو عَلیٍّ أو الحَسَنِ أوِ الحُسَینِ أو حَعفَرٍ أو طالِبٍ أو عَبدِ اللهِ أو فَاطِمَةَ مِنَ النِّسَاءِ؛[10]

در خانه‌ای که کسی به نام محمد یا احمد یا علی یا حسن یا حسین یا جعفر یا طالب یا عبدالله و از زنان به نام فاطمه وجود داشته باشد، فقر و تنگدستی راه نخواهد یافت.

[1] . رسول خدا6 ـ وسائل‌الشیعه، جلد15، ص115.

[2] . مستدرک‌الوسائل، ج15.

[3] . عدة الداعی، ص77.

[4] . جامع‌الاخبار، 124.

[5] . نهج‌البلاغه (صبحی صالح)، ص546، حکمت 399.

[6] . مجموعه ورام، ص26.

[7] . مستدرک‌الوسائل، جلد 15، ص127.

[8] . مستدرک الوسایل و مستنبط المسایل، ج15، ص143، ح17803.

[9] . عدة‌الداعی، ص78.

[10] . بحارالانوار، ج101، ص131.