نعمت
)وَ اذکُرُوا نِعمَةَ اَللهِ عَلَیکُم([1]
و بیاد آورید نعمتی را که خداوند بر شما ارزانی داشته است.
پیامبر گرامی6:
إنَّ الله یُحِبُّ أن یَری أثَرَ نِعمَتِهِ علی عَبدِهِ؛[2]
خداوند دوست دارد که اثر نعمت خود را در بندهاش ببیند.
امام علی7:
صِلَةُ الرَّحِم تُدِرُّ النِّعَمَ وَ تَدفَعُ النِّقَمَ؛[3]
صله رحم، نعمتها را فراوان میکند و سختیها را از بین میبرد.
اَلصِّحَّةُ اَفضَلُ النِّعَمِ؛[4]
سلامتی بهترین نعمت است.
شُکُرکَ لِنِعمَةٍ سالِفَةٍ یَقتَضی نِعمَةً أنِفَةً؛[5]
شکر تو بر نعمت گذشته، زمینهساز نعمت آینده است.
امام صادق7:
ما اَنعَم اللهُ عَلی عَبدٍ مِن نِعمَةٍ فَعَرَفَها بِقَلبِهِ وَ حَمِدَ اللهَ ظاهِراً بِلِسانِهِ فَتَمَّ کَلامُهُ حَتّی یُؤمَرَ لَهُ بِالمَزیدِ؛[6]
چون خداوند به بندهای نعمت بدهد و او آن را قلباً قدر بشناسد و به زبان سپاس بگوید، هنوز سخنش به پایان نرسیده، فرمان افزایش نعمت برای وی صادر میشود.
اَبصَرَ رسولالله صلّیالله عَلَیهِ وَ آلهِ وَ سَلَّم رَجُلاً شَعثاً شَعرُ رَأسِهِ، وَ سِخَةٌ ثیابُهُ، سَیّئَةُ حالُهُ فَقالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّیاللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ: مِنَ الّدینِ المُتعَةُ وَ اِظهارُ النِّعمَةِ؛[7]
پیامبر خدا صلیالله علیه و آله و سلم مردی را دیدند که موهای ژولیده و جامهای چرکین و سر و وضع نامرتّبی داشت، فرمودند: بهره بردن از نعمتهای خدا و آشکار ساختن نعمت جزء دین است.
امام رضا7:
یَا اَیُّهَا النَّاسُ اِتَّقُوا اللهَ فِی نِعَمِ اللهِ عَلَیکُم فَلا تَنفِرُوهَا عَنکُم بِمَعَاصِیهِ؛[8]
ای مردم تقوا را دربارهی نعمتهای الهی رعایت کنید و نعمتها را با گناه و معصیت از خود مرانید.
امام جواد7:
نِعمَةٌ لاتُشکَرُ کَسَیِّئَةٍ لاتُغفَرُ؛[9]
نعمتی که سپاسگزاری نشود مانند گناهی است که آمرزیده نشود.
ألقُوا النِّعَمَ بِحُسنِ مَجاوَرَتِها وَ التَمِسُوا الزِّیادَةَ فیها بِالشُّکرِ؛[10]
نعمتها را به خوبی در اختیار دیگران قرار دهید و با شکرگزاری از آنها، نعمتها را افزایش دهید.
[1] . سوره مائده، آیه7.
[2] . میزان الحکمة، ح20468.
[3] . غررالحکم، ح5836.
[4] . غررالحکم، ح1050.
[5] . نهجالبلاغه، خطبه 184.
[6] . غررالحکم، احادیث 7688 و 7692.
[7] . کافی، ج6، ص439، ح5.
[8] . عیون اخبار الرضا7/ ج2/ ص169.
[9] . غررالحکم، ج6، ص441، ح10926
[10] . مستدرک الوسائل، ج12، ص369.
