واگذاری دین به خدا

اَللّهُمَّ اِنّی اَستَودِعُکَ دینی.   فلاح السائل،ص238.  دعای بعد ازنماز عشاء  از زهرای اطهر(س)

خدایا ! دینم را نزد تو امانت می گذارم (تا همواره نزد تو محفوظ و مصون بداند.)

انسان اشیاء گرانبهای خود را در جای امن نگه می دارد و اگر در محیط زندگی خود جای امن نداشته باشد به شخص امین مراجعه نموده و  شئ گرانبها را نزد او امانت می گذارد.

زهرای اطهر سلام الله علیها دین خود را که برای او گرانبهاترین امر از امور زندگی است، در جائی امانت می گذارد که از هر گزندی در امان خواهد بود وآن مرکز امن جایی نیست جز «نزد خداوند متعال.

سفارش به استیداع دین و به امانت گذاری آن  نزد خداوند امری است که مورد عنایت معصومین (ع) بوده ودر دعاها وتعقیبات نماز هموارد شده است .

از جمله امام صادق (ع) به معاویه ابن عمارفرمود: اَکثِر مِن اَن تَستَودِعَ رَبَّکَ دینَکَ وَ نَفسَکَ وَ اَهلَکَ ثُمَّ تَقُولُ :  اَستَودِعُ اللهَ الرَّحمنَ الرَّحیمَ الَّذی لا یُضیعُ  وَدایِعَهُ نَفسی وَدینی وَاَهلی. (کافی ، ج4 ، ص432) بیشتر بر این باش که دین وجان واهلت را به پروردگارت واگذار کنی وبگوئی:به خداوند رحمان ورحیم ، (خدایی که امانت های خود را تباه نمی کند )جان ، دین واهلم را واگذار نمودم.

امام رضا (ع) در سفارش خود به آداب سفر فرمود:

هرگاه قصد سفر کردی خاندانت را گردآور و دو رکعت نماز گزار و خدا را تمجید کن و بر پیامبر درود فرست و دستانت را به دعا بلند کن و بگو:

«اَللّهُمَّ  اِنّی اَستَودِعُکَ الیَومَ دینی وَ نَفسی وَ مالی وَ اَهلی وَ وُلدی وَ جَمیعَ جیرانی وَ اِخوانِنَا المُؤمِنینَ الشّاهِدِ مِنّا وَ الغائِبِ عَنّا»

خدایا! من امروز دین و جان و مال و خاندان و فرزندان و همه همسایگان و برادران مؤمن حاضر و غایب را به تو می‌سپارم.  (مستدرک الوسئل ، ج2،ص25)

در دعای دیگر بجای کلمه  “اَستَودِعُ” کلمه  “اُعیذُ” هست یعنی در پناه تو قرار می دهم .اَللّهُمَّ اُعیذُ نَفسی وَدینی وَاَهلی …..بِاللهِ الواحِدِ الاَحَدِ… خدایا  خودم ودینم واهلم … را در پناه خداوند یکتا ویگانه قرار می دهم… (مفاتیح الجنان ، تعقیبات مشترکه نماز)

ودر دعای دیگر می خوانیم: اَللّهُمَّ اِنّی اَستَودِعُکَ دینی وَدُنیایَ …خدایا  دین ودنیایم و… به تو واگذار می کنم.(بحار الانوار، ج94 ، ص307 )

از این کلمات  وامثال آن می فهمیم که دین امر گرانبهایی است بل گرانبهاترین دارایی انسان است که باید آن را حفظ نمود وآن را در پناهگاه قرار داد وچه پناهی محکمتر از پناه خدا .

اینجا است که زهرای اطهر  (س) می  فرماید:

اَللّهُمَّ اِنّی اَستَودِعُکَ دینی.  خدایا  دینم را به تو واگذار می کنم وبه عنوان ودیعه وامانت به تو می سپارم (تا مصون بماند)