اگرخواستی به مقام وصل برسی و به خدای خود نزدیک شوی باید اهل نماز شب باشی. چراکه بنده در مسیر وصل به خدا ودر سفر به کوی حق نیاز به یک مرکب مناسب دارد و آن مرکب ” نماز شب” است وبه عبارتی عبد در وصل به معبود ومحبوب باید یک کار عبادی مهم انجام دهد ودر نیل به مقام وصل یک سفر معنوی آن هم سفرطولانی انجام دهد البته این سفر سفر با پا نیست بلکه سفر با دل است اما در سایه تهجد وشب زنده داری . وشب زنده داری مرکبی است که قدم به قدم انسان را به کوی یار وخانه محبوب می رساند .
امام عسکری (ع) فرمود:
اِنَّ الوُصُولَ اِلَی اللهِ عَزَّ وَجَلَّ سَفَرٌ لا یُدرَکُ اِلّا بِاِمتِطاءِ اللَّیلِ. حرکت و رسیدن به خداوند عزیز وجلیل خود سفری است که جز با مرکب شب زنده داری حاصل نمی شود .
از کلام زیبای حضرت می فهمیم که وصول به خدا اولا خود یک سفر است . ثانیا سفری است که نیاز به مرکب دارد . وثالثا مرکب جز تهجد وشب زنده داری نیست . یعنی سفر به کوی حق را در سایه نماز شب جستجو کن وهیچ راهی وهیچ سفری در نیل به محبوب به سان “شب زنده داری” ونماز شب و”تهجد” در دل شب نیست .
سفارش پیامبر (ص) به امام علی (ع) یا عَلِیُّ ! اُوصیکَ بِوَصِیَّةٍ فَاحفَظها فَلا تَزالُ…