اندیشه بنان

پرستار و رسیدگی به احتیاجات بیمار
شرائط بیمار به گونه یی است که نمی تواند همه مایحتاج خود را برآورده کند و در نتیجه به پرستار نیاز دارد واین پرستار است که بار بیمار را به دوش می کشد و این پرستار است که از این طریق به پاداش بزرگ (که از جمله آن آمرزش گناه باشد) می رسد.
پیامبر (ص) فرمود:
مَن سَعی لِمَریضٍ فی حاجَةٍ فَقَضاها خَرَجَ مِن ذُنُوبِهِ کَیَومٍ وَلَدَتهُ اُمُّهُ .(بحار ج 76، ص 368)
هر کس برای رفع حاجت بیمار تلاش کند وآن را به نتیجه برساند از گناه خود خارج می شود وهمان می گردد که هنگام ولادت از مادر بود.
یعنی همانطور که هنگام ولادت ، عاری از گناه بوده وحتی یک گناه در پرونده اش ثبت نبود حال پس از خدمت به بیمار هم عاری از گناه شده وحتی یک گناه در پرونده اش ثبت نیست.
وآیا این کم پاداشی است ؟ آیا این برابری نمی کند باخون شهید؟ وآیا این افتخار ندارد؟