پرستار و محبت نشان دادن به بیمار

پرستار و محبت نشان دادن به بیمار
بشر نیاز به محبت دارد همانطور که نیاز به غذا ولباس دارد. وچنانکه غذا بخشی از نیاز انسان را تأمین می کند ، محبت هم بخشی از نیاز انسان را تامین می نماید . اگر نیاز به غذا برای رفع نیازمندی جسمانی است نیاز به محبت هم برای رفع نیاز روحی است . ونیاز روحی مهمتر از نیاز جسمانی است .
همانطور که نیاز جسمانی برای انسان ضعیف بیشتر حس می شود نیاز روحی ومعنوی هم (اگر انسان از این حیث ضعیف باشد) بیشتر حس می شود . لذا کودکان بیشتر نیاز به محبت دارد وپیران وسالمندان هم بیشتر نیاز به محبت دارند . فقراء ومستمندان همینطور واز جمله هم بیماران که در ازاء ضعف جسمانی ضعف روحی هم پیدا می شود .
پس کنار درمان جسم ورفع نیاز جسمانی باید ضعف روحی هم جبران شود وآن طور که دارو ودرمان وغذا بخش نیاز جسمانی را رفع می کند محبت ولطف ومهربانی هم نیاز روحی را جبران می نماید .
بااین توضیح نقش محبت پرستار نسبت به بیمار بیشتر روشن می شود . سخن نرم پرستار ، عطوفت ومهر پرستار ، لبخند ولطف پرستار ، نگاه رئوفانه ومهربانانه پرستار مصادیق محبتی است که صورت می پذیرد.
پیامبر (ص) فرمود:
تَمامُ عِیادَةِ المَریضِ اَن یَضَعَ اَحَدُکُم یَدَهُ عَلَیهِ وَ یَسألَهُ کَیفَ اَنتَ؟ کَیفَ أصبَحتَ وَ کَیفَ أمسَیتَ وَ تَمامُ تَحِیَّتِکُم بِمُصافَحَتِهِ . (مکارم الاخلاق ص 359)
نوع کامل عیادت و احوالپرسی از بیمار این است که دست خود را بر بیمار نهد و از او بپرسد چطوری؟ صبح و شبت چگونه است و درود کامل شما با او ، همان مصافحه با اوست.
اینکه دست خود را برعضوی از اعضای بدن بیمار بگذارد واحوالپرسی صمیمانه وگپ و گفت خالصانه داشته باشد خود نوعی محبت است .