اندیشه بنان

– چرا به زهرای اطهر (س)” فاطمة” گفته شد؟
فاطمه به زنی گویند که شیر خود را (پس از اتمام شیرخوارگی) از بچه بریده و قطع کرده باشدوهمین طور به کسی که بریده و جدا از عیب باشد هم فاطمه گویند.
به حضرت زهرا (سلام الله علیها) از آن جهت فاطمه گفته شد که بریده از هر عیب و بریده از آتش است و همچنین به خاطر آن است که فرزندان او، شیعیان و محبان او بریده از آتش جهنم اند و همچنین بخاطر آن است که مردم بریده از فهم ومعرفت شأن آن بزرگوارند.
امام صادق (ع ) در تفسیرآیه قدر فرمود:
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ . اللَّيْلَةُ فَاطِمَةُ وَ الْقَدْرُ اللَّهُ فَمَنْ عَرَفَ فَاطِمَةَ حَقَّ مَعْرِفَتِهَا فَقَدْ أَدْرَكَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ وَ إِنَّمَا سُمِّيَتْ فَاطِمَةَ لِأَنَّ الْخَلْقَ فُطِمُوا عَنْ مَعْرِفَتِهَا. منبع: بحارالانوار، ج۴٣، ص۶۵.
«همانا ما آن را در شب قدر نازل کردیم» مقصود ازشب “فاطمه” است ومقصود از قدر “خدا” است . پس کسی که فاطمه را آن‌طور که باید و شاید بشناسد شب قدر را درک نموده است، فاطمه بدین لحاظ فاطمه‏ نامیده شد که خلق نتوانستند او را کاملاً بشناسند.