اندیشه بنان

چشم و نگاه دوم

نگاه دوم همان تکرار نگاه اول است .یعنی اینکه شخص به نامحرمی  نگاه کند وچشم بردارد وآنگاه مجددا همان را نگاه کند . این نگاه ممکن است دوجهت داشته باشد یکی آنکه برای شناسایی باشد یعنی به شخصی نگاه کرد وبی خیال شد ناگهان به ذهنش آمد که این فرد ظاهرا فرد آشناست پس مجددا نگاه می کند تا به بیند آشنا است یا ناآشنا یا این همان فرد مورد نظر است که با اوکار دارد یا دیگران وهمینطور سایر موارد شناسایی که خیلی وقت ها برای انسان اتفاق می افتد که انسان حساس می شود تا بشناسد وروح جستجوگر او وی را وا می دارد  مجددا نگاه کند ونگاه دوم داشته باشد واین نگاه علی القاعده منعی ندارد ومباح خواهد بود .

وگاه همین نگاه دوم ممکن است برای شناسایی نباشد بل بخاطر وسوسه دل وهیجان غریزه وتحریک شهوت باشد که این قطعا اشکال دارد

پس نگاه دوم دوجهتی است وبه اصطلاح ذو وجهین است هم جهت مباح وهم جهت ممنوع و هم ممکن است مفید باشد وهم ممکن است مضر . لذا می طلبد که انسان احتیاط کند ونگاه دوم را در حال ضرورت ولزوم داشته باشد .پس نگاه دوم  مثل نگاه اول صاف وزلال وخالص وبی ضرر نیست بل آمیخته با خطر وضرر هست پس نمی توان آن را مطلقا منع کرد ونمی توان مطلقا اجازه داد بلکه باید بین خوف ورجا همراه با احتیاط صورت پذیرد . پس چنین نگاهی بی ضرر نیست ونباید آن را خالی از ضرر دانست .

پیامبر (ص) آن را مضر می شمارد ودر سفارش خود به حضرت علی (ع) می فرماید:

اِیّاکَ وَ النَّظرَهَ بَعدَ النَظرَهِ فَاِنَّ الاُولی لَکَ وَ الثّانِیَهَ عَلیَکَ .( میزان الحکمه ، ج13 ، ص6324)

از نگاه پس از نگاه (نگاه دوم ) بر حذر باش چرا که نگاه اول به سود شما است و نگاه دوم به زیان شما .

و به همین معنا در روایت دیگر هم اشاره شد که خواهد آمد.