گشادهرویی
)فَبِما رَحمَةٍ مِنَ اللهِ لِنتَ لَهُم([1]
پس به رحمت الهی، با آنان نرمخو شدی.
پیامبر گرامی6:
بَسطُ الوَجهِ زینَةُ الحِلمِ؛[2]
گشادهرویی زینت بردباری است.
امام علی7:
حُسنُ البِشرِ یَذهَبُ بالسَّخیمَةِ؛[3]
گشادهرویی کینه را از بین میبرد.
بِشرُکَ یَدُلُّ عَلی کَرَمِ نَفسِکَ؛[4]
گشادهرویی تو نشانگر بزرگواری و کرامت نفس توست.
بِالبِشرِ وَ بَسطِ الوَجهِ یَحسُنُ مَوقِعُ البَذلِ؛[5]
با گشادهرویی و خوشرویی، بخشش ارزش پیدا میکند.
اَلبِشرُ أوَّلُ البِرِّ؛[6]
گشادهرویی، سرآغاز نیکی است.
اَلبِشرُ شیمَةُ الحُرِّ؛[7]
گشادهرویی خویِ آزاده است.
حضرت زهرا سلامالله علیها:
بِشرٌ فی وَجهِ المُؤمِنِ یُوجِبُ لِصاحِبِهِ الجَنَّةَ؛[8]
خوشروئی هنگام روبرو شدن با مؤمن، بهشت را بر فرد خوشرو واجب میکند.
امام صادق7:
إنَّ لاِهلِ الجَنَّةِ اَربَعَ عَلاماتٍ: وَجهٌ مُنبَسِطٌ وَ لِسانٌ لَطیفٌ وَ قَلبٌ رَحیمٌ وَ یَدٌ مُعطیَةٌ؛[9]
بهشتیها چهار نشانه دارند: روی گشاده، زبان نرم، دل مهربان و دست دهنده.
ثَلاثٌ مَن اَتَی اللهَ بِواحِدَةٍ مِنهُنَّ اَوجَبَ اللهُ لَهُ الجَنَّةَ: اَلأنفاقُ مِن اِقتارٍ وَالبِشرُ لِجَمیعِ العالَمِ وَالاِنصافُ مِن نَفسِهِ؛[10]
هر کس یکی از این کارها را به درگاه خدا ببرد، خداوند بهشت را برای او واجب میگرداند: انفاق در تنگدستی، گشادهرویی با همگان و رفتار منصفانه.
صَنائعُ المَعروفِ وَ حُسنُ البِشر یُکسِبانِ المَحَبَّةَ وَیُدخِلانِ الجَنَّةَ وَالبُخلُ وَ عَبُوسُ الوَجهِ یُبعِدانِ مِنَ اللهِ وَیُدخِلانِ النّارَ؛[11]
نیکوکاری و گشادهرویی، محبت آورند و به بهشت میبرند و بخل و ترشرویی از خدا دور میکنند و به دوزخ برند.
[1] . سوره آلعمران، آیه159.
[2] . کنزالفوائد، ج1، ص299.
[3] . کافی (ط ـ الاسلامیه) ج2، ص103 و 104، ح6.
[4] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص434، ح9933.
[5] . تصنیف غررالحلکم و دررالکلم، ص343، 9932.
[6] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص434، ح9920.
[7] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص434، ح9922.
[8] . بحارالانوار، ج75، ص401.
[9] . مجموعه ورام، ج3، ص91.
[10] . کافی (ط ـ الاسلامیه)؛ ج2، ص103، ح2.
[11] . کافی(ط ـ الاسلامیه)، ج2، ص103، ح5.
