جهنمیان

جهنمیان

)ذَلِکَ جَزاَئُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا کَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آیاتِي وَرُسُلی هُزُواً([1]

این جهنم سزای آنان است، چرا که کافر شدند و آیات من و پیامبرانم را به ریشخند گرفتند.

پیامبر گرامی6:

مَن قالَ: إنّی خَیْرُ النّاس فَهُوَ مِنْ شَرِّ النّاسِ وَ مَنْ قالَ: إنّي فِي الْجَنَّةِ فَهُوَ فِي النّارِ؛[2]

هر کس بگوید: من از همه مردم بهترم، او بدترین مردم است و هر کس بگوید: من بهشتی هستم، او جهنمی است.

أوَّلُ مَنْ یَدْخُلُ النَّارَ أمِیرٌ مُتَسَلِّطٌ لَمْ یَعْدِلْ وَ ذُو ثَرْوَةٍ مِنَ الْمَالِ لَمْ یُعْطِ الْمَالَ حَقَّهُ وَ فَقِیرٌ فَخُورٌ؛[3]

اولین کسی که به جهنم می‌رود فرمانروای قدرتمندی است که به عدالت رفتار نمی‌کند و ثروتمندی که حقوق مالی خود را نمی‌پردازد و نیازمند متکبر.

إنَّ أکثرَ ما یُدْخِلُ النّاسَ النّارَ الأجَوفانِ: اَلفَمُّ وَ الفَرجُ؛[4]

دو چیز میان تهی بیش از همه مردم را به جهنم می‌برد: دهان و شرمگاه.

لَو أنَّ دَلواً صُبَّ مِن غِسلینٍ فی مَطلَعِ الشَّمسِ لَغَلَت مِنهُ جَماجِمُ مَن فی مَغرِبِها؛^[5]

اگر یک سطل از چرک و خون دوزخیان در شرق عالم ریخته شود بر اثر آن جمجمه کسانی که در غرب عالمند به جوش می‌آید.

أدنی اَهلِ النّارِ عَذابا یَنتَعِلُ بِنَعلَینِ مِن نارٍ یَغلی دِماغُهُ مِن حَرارَةِ نَعلَیهِ؛[6]

کم عذاب‌ترین اهل جهنم دو کفش از آتش به پا دارند که از حرارت آنها مغزش به جوش می‌آید.

امام صادق7:

إنَّمَا خُلِّدَ أهْلُ النَّار فِي النَّار لِأنَّ نِیَّاتِهمْ کَانَتْ فِي الدُّنْیَا أنْ لَوْ خُلِّدُوا فِیهَا أنْ یَعْصُوا اللهَ أبَداً وَ إنَّمَا خُلِّدَ أهْلُ الْجَنَّةِ فِي الْجَنَّةِ لِآنَّ نِیَّاتِهِمْ کَانَتْ في الدُّنْیَا أنْ لَوْ بَقَوا فِیهَا أنْ یُطِیعُوا اللهَ أبَداً فَبالنِّیَّاتِ خُلِّدَ هَؤُلاَءِ وَ هَؤُلاءِ ثُمَّ تَلاَ قَوْلَهُ تَعَالَي ـ قُلْ کُلٌّ یَعْمَلُ عَلی شاکِلَتِهِ قَالَ عَلَی نِیَّتِهِ؛[7]

جهنمیان از این رو در آتش جاودانند که در دنیا نیّتشان این بود که چنانچه تا ابد زنده بمانند تا ابد خدا را نافرمانی کنند و بهشتیان نیز از این رو در بهشت جاویدانند که در دنیا بر این نیت بودند  که اگر برای همیشه ماندگار باشند برای همیشه خدا را فرمان برند. پس، جاودانگی هر دو گروه به سبب نیت‌هایشان است. آن‌گاه حضرت این آیه را تلاوت کردند: «بگو هر کس طبق نیت خود عمل می‌کند.»

قال‌الله تبارک و تعالی:

یا عیسی… هی (جهنم) دَارُ الْجَبَّارینَ وَالْعُتَاةِ الظَّالِمِینَ وَ کُلِّ فَظِّ غَلِیظٍ وَ کُلّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ؛[8]

به عیسی علیه‌السلام وحی شد که: جهنم سرای جباران و سرکشان ظالم است و جایگاه هر تندخوی خشن و هر متکبر مغروری.

[1] . سوره کهف، آیه ۱۰۶.

[2] . نوادر (راوندی)، ص۱۱.

[3] . امالی (مفید)، ص99 ـ عیون الاخبارالرضا، ج۲، ص۲۸، ح۲۰ ـ بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج۶۶، ص۳۹۳، ح۷۵.

[4] . نهج‌الفصاحه، ص275، ح607.

[5] . امالی (طوسی)، ص533، ح1162.

[6] . کنزالعمال، ج14، ص527، ح39507.

[7] . محاسن، ص۳۳۱، ح۹۴ ـ کافی (ط ـ بیروت)، ج۲، ص۸۵، ح۵.

[8]. کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج۸، ص136، ح103.