حرص

حرص

)وَ لَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلَي حَیاةٍ وَمِنَ الَّذینَ اَشْرَکُوا([1]

و آنان را مسلماً آزمندترین مردم به زندگی و (حتی حریص‌تر) از کسانی که شرک می‌ورزند خواهی یافت.

پیامبر گرامی6:

الحَریصُ مَحرُومٌ، وَ هُوَ مَعَ حِرمَانِهِ مَذمُومٌ فی أيِّ شَئٍ کَانَ، وَ کَیفَ لایَکُونُ مَحرُوماً و قَدْ فَرَّ مِنْ وِثَاقِ اللهِ تَعَالی؟؛[2]

آدم حریص همیشه محروم است و افزون بر محروم بودن، در هر کاری که می‌کند نکوهیده است و چگونه محروم نباشد در حالی که از بند خدا گریخته است؟

الحَریصُ أسِیرٌ مَهَانَةٌ لایُفَکُّ أسرُهُ؛[3]

آزمند، اسیری زبون است که هرگز از بند اسارت نمی‌رهد.

حضرت علی7:

 الحِرصُ تُشقِي صَاحِبَهُ، وَ تُذِلُّ جَانِبَهُ؛[4]

حرص زیاد صاحبش را بدبخت و اطرافیانش را خوار می‌سازد.

الحِرْصُ أحَرُّ مِنَ النَّارِ؛[5]

حرص سوزنده‌تر از آتش است.

الحریصُ فَقِیرٌ وَ لَو مَلَکَ الدُّنیَا بِحَذَا فِیرِهَا؛[6]

آزمند فقیر است، اگرچه مالک همه دنیا باشد.

الحَریصُ تَعِبٌ؛[7]

آدم حریص همواره در رنج است.

الحَریصُ مَتعُوبٌ فیمَا یَضُرُّهُ؛[8]

انسان حریص خود را برای چیزی به رنج می‌افکند که برایش زیان‌بار است.

رُبَّ حَرِیصٍ قَتَلَهُ حِرصُهُ؛[9]

چه بسا حریصی که آزمندی او را از پای در آورد.

لاحَیَاءَ لِحَرِیصٍ؛[10]

حریص شرم و حیا ندارد.

وَ قَد سُئِلَ اَیُّ ذُلٍّ أذَّلُّ: الحِرصُ عَلَی الدُّنیَا؛[11]

در پاسخ به این پرسش که کدام خواری بدتر است؟ فرمود: حرص به دنیا.

امام باقر7:

مَثَلُ الحَریصِ عَلَی الدُّنیَا مَثَلُ دُودِ القَزِّ، کُلَّمَا إزدَادَت مِنَ القَزِّ عَلَی نَفسِهَا لَفّاً کَانَ أبعَدُ لَهَا مِنَ الخُرُوجِ حَتَّی تَمُوتَ غَمّاً؛[12]

حکایت آزمند به دنیا، حکایت کرم ابریشم است هر چه بیشتر کرم ابریشم بر خود می‌تند، با بیرون آمدن از پیله بیشتر فاصله می‌گیرد تا آن‌که سرانجام دق‌مرگ می‌شود.

[1] . سوره بقره، آیه ۹۶.

[2] . مصباح الشریعة، ص۱۸۷.

[3] . غرر الحکم، ح۱۳۷۰.

[4] . غررالحکم، ح۷۱۰۸.

[5] . جامع الأخبار، ص383، ح1071.

[6] . غررالحکم، ح6630.

[7] . غررالحکم، ح241.

[8] . غررالحکم، ح676.

[9] . غررالحکم، ح5302.

[10] . غررالحلکم، ح10499.

[11] . أمالی صدوق، ص322، ح4.

[12] . الکافی، ج۲، ص316.