انصاف
)اِعدِلُوا هُوَ أقرَبُ لِلتَّقوی([1]
به عدل و انصاف عمل کنید چرا که عدل به تقوا نزدیکتر است.
پیامبر گرامی6:
أنْصِفِ النّاسَ مِن نَفسِکَ وَ انصَحِ الأُمَّةَ وَ ارحَمهُم؛[2]
با مردم منصفانه رفتار کن و نسبت به آنان خیرخواه و مهربان باش.
مَن واسَي الفَقیرَ وَ أنصَفَ النّاسَ مِن نَفسِهِ فَذلِکَ المُؤمِنُ حَقّاً؛[3]
هر کس به نیازمند کمک مالی کند و با مردم منصفانه رفتار نماید چنین کسی مؤمن حقیقی است.
امام علی 7:
الْإنْصَافُ یَرْفَعُ الْخِلافَ وَ یُوجِبُ اِلائْتِلاَفَ؛[4]
انصاف، اختلافات را از بین میبرد و موجب الفت و همبستگی میشود.
اَلانصافُ أفضَلُ الفَضائِلِ؛[5]
انصاف، برترین ارزشهاست.
أعدَلُ النّاسِ مَن أنصَفَ مَن ظَلَمَهُ؛[6]
عادلترین مردم کسی است که با کسی که به او ظلم کرده با انصاف رفتار کند.
اَنصِفِ النّاسَ مِن نَفسِکَ وَ أهلِکَ وَ خاصَّتِکَ وَ مَن لَکَ فیهِ هَویً وَاعدِل فِی العَدُوّ وَالصَّدیق؛[7]
خودت و خانوادهات و نزدیکانت و کسانی که به آنان علاقه داری، با مردم منصفانه رفتار کن و با دوست و دشمن به عدالت رفتار کن.
وَابذُل… لِلعامَّةِ بِشرَکَ وَ مَحَبَّتَکَ وَلِعَدُوّکَ عَدلَکَ وَ إنصافَکَ…؛[8]
گشادهرویی و دوستیات را برای عموم مردم و عدالت و انصافت را برای دشمنت به کار گیر.
إنَّ مَن فَضلِ الرَّجُلِ أن یُنصِفَ مِن نَفسِهِ، وَ یُحسِنَ إلی مَن أساءَ إلَیهِ؛[9]
از فضیلت مرد است که از خود انصاف به خرج دهد و به کسی که به او بدی کرده است خوبی کند.
أجوَرُ السِّیرَةِ أن تَنتَصِفَ مِن النّاسِ وَ لاتُعامِلَهُم به؛[10]
ظالمانهترین روش آن است که از مردم انصاف بخواهی، اما خودت با آنان به انصاف رفتار نکنی.
اَلمؤمِنُ یُنصِفُ مَن لایُنصِفُهُ؛[11]
مؤمن[حتّی] با کسی که نسبت به او انصاف به خرج نمیدهد، با انصاف عمل میکند.
امام باقر7:
لا عَدلَ کَالإنصافِ؛[12]
هیچ عدالتی چون انصاف نیست.
[1] . سوره مائده، آیه8.
[2] . مکارمالاخلاق، ص457.
[3] . خصال، ص47، ح48.
[4] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص394، ح9116.
[5] . تصنیف غرر الحکم و دررالکلم، ص394، ح9096.
[6] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص394، ح9104.
[7] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص394، ح9101.
[8] . خصال، ص147، ح178.
[9] . غررالحکم، 3481.
[10] . غررالحکم، 3171.
[11] . غررالحکم، 1410.
[12] . بحارالانوار، ج78، ص165، ح1.
