اندیشه بنان

آشپزی و احتکار

اگر چه مسئله احتکار در مورد غذا کمتر مصداق دارد و اصولا احتکار در محدوده ارزاق خام و قبل از پخته شدن است؛ ام بی مصداق نیست؛ چرا که می شود ارزاق خشک و خام را ذخیره کرد و می توان در انبار مدت ها  نگه داشت واحتکار نمود.

امروزه غذاهای مدت دار را تولید می کنند و مدتها آن را نگه می دارند. آشپزخانه های بزرگ و شرکت های بزرگ مربوطه جهت گران شدن غذا آن را ذخیره می کنند و مدتهای طولانی آن را نگه می دارند و با قصد گران فروختن دست به احتکار بزنند .

پیامبر (ص) فرمودند :

لا یَحتَکِرُ الطَّعامَ اِلّا خاطِی^[1]

(آنکس که غذا و ما یحتاج مردم را احتکار کند اشتباه می کند)

چرا که محتکر به امید گران شدن و اضافه شدن قیمت این کار را می کند و تصور می کند اگر ارزاق و غذا را احتکار کند ، در آمد کلان کسب می کند و وضع مالی او رشد می کند در حالیکه چنین نیست و انسان با احتکار نمی تواند اقتصاد و معیشت خود را رونق دهد .

امام علی (ع) فرمودند:

اَلاِحتِکارُ داعِیَةُ الحِرمانِ^[2]

(احتکار موجب حرمان و محرومیت است)

یعنی احتکار بجای اینکه رونق و رشد بیاورد حرمان و کاستی می آورد چنانکه آن حضرت در عبارت دیگر فرمودند:

اَلإحتِکارُ رَذیلَةٌ^[3]

(احتکار پستی است)

یعنی احتکارنه­تنهااوج وارتقاء نمی­آوردبلکه حضیض وپستی­می­آورد.

حاصل آنکه سیستم آشپزی و همه آنهایی که از طریق آشپزی کاسبی می کنند و با ارزاق؛ طعام و غذای مردم سرو کار دارند باید مواظب باشندتا با آسیب احتکار مواجه نشوند به ویژه آنهاییکه شرکتهای بزرگ تولید مواد غذایی دارند و آشپزخانه های بزرگ در اختیار دارند و طیف وسیعی از اغذیه مردم را تامین می کنند دچار این اشتباه نشوند و خود را آلوده به احتکار نکنند.

[1] –  الطوسی، ابوجعفر محمد بن الحسن، تهذیب الاحکام، ج8 ، ص159

[2] –   التمیمی الامدی، عبدالواحد، غررالحکم ، حدیث 8201

[3] –   همان  ،  حدیث 8200