اندیشه بنان

• بندگان مبارک وبندگان نکبت بار

امام باقر (ع):

إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً مَيَامِينَ مَيَاسِيرَ يَعِيشُونَ وَ يَعِيشُ اَلنَّاسُ فِي أَكْنَافِهِمْ وَ هُمْ فِي عِبَادِهِ مِثْلُ اَلْقَطْرِ وَ لِلَّهِ عِبَادٌ مَلاَعِينُ مَنَاكِيدُ – لاَ يَعِيشُونَ وَ لاَ يَعِيشُ اَلنَّاسُ فِي أَكْنَافِهِمْ وَ هُمْ فِي عِبَادِهِ مِثْلُ اَلْجَرَادِ – لاَ يَقَعُونَ عَلَى شَيْءٍ إِلاَّ أَتَوْا عَلَيْهِ .

همانا برای پروردگار بنده هایی است پربرکت و بامیمنت که خود خوش می زیند و مردم نیز در پرتو آنان زندگی خوشی دارند. آن ها در میان بندگان مانند بارانند. در برابر، انسان هایی هستند نفرین شده و نکبت بار که نه خود زندگی سالمی دارند و نه کسی از زندگی آنان بهره ای می گیرد. این گروه مانند ملخ هستند که جز نابودی و تبهکاری چیزی ندارند.  ( تحف العقول ، ج2)، ص38)