عجله
)اَتی اَمرُاللهِ فَلا تَستَعجِلوُهُ([1]
امر خدا در رسید، پس در آن شتاب مکنید.
پیامبر گرامی 6:
إنَّما اَهلَکَ النّاسَ العَجَلَةُ وَ لَو أنَّ النّاسَ تَثَبَّتُوا لَم یَهلِک اَحَدٌ؛[2]
مردم را، در حقیقت، شتابزدگی به هلاکت انداخت است، اگر مردم، از شتابزدگی به دور بودند، هیچ کس هلاک نمیشد.
اَلأنَاةُ مِنَ اللهِ وَالعَجَلَةُ مِن الشَّیطانِ؛[3]
خویشتنداری از سوی خداست و عجله و شتاب از شیطان است.
اِیّاکَ وَالعَجَلَةَ فَاِنَّکَ اِنَ عَجَلتَ أخطَاتَ حَظَّکَ؛[4]
از عجله بپرهیز، زیرا هر گاه عجله کنی نصیب و بهره خود را از دست خواهی داد.
اِنَّما اَهلَکَ النّاسَ العَجَلَةُ وَ لَو اَنَّ النّاسَ تَثَّبَتُوا لَم یُهلَکَ اَحَدٌ؛[5]
عجله و شتاب مردم را هلاک کرده و اگر مردم دارای تأنّی و خویشتنداری بودند هیچکس به هلاکت نمیرسید.
امام علی7:
مِنَ الخُرقِ المعاجَلَةُ قَبلَ الإمکانِ والاَناةٌ بَعدَ الفُرصةِ؛[6]
شتاب کردن در کاری پیش از به دست آوردن توانایی و سستی کردن بعد از به دست آوردن فرصت از نادانی است.
ثَلاثٌ مَن کُنَّ فیهِ لَم یَندَم: «تَرکُ العَجَلةِ، وَالمَشوِرَةُ، وَالتَّوَکُّلُ عِندَ العَزمِ عَلَی اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ؛[7]
سه چیز است که هر کس آن را مراعات کند، پشیمان نگردد: ۱ـ اجتناب از عجله، ۲ـ مشورت کردن، ۳ـ و توکل بر خدا در هنگام تصمیمگیری.
اَلغیبَةُ أن تَقولَ فی أخیکَ ما سَتَرَهُ الله عَلَیهِ وَ أمَّا الامرُ الظّاهِرُ فیهِ مِثلُ الحِدَّةِ وَالعَجَلَةِ فَلا؛[8]
غیبت آن است که درباره برادرت چیزی بگویی که خداوند آن را پوشیده نگه داشته است، اما (گفتن) خصلتهای آشکاری چون تندخویی و شتابزدگی و عجله غیبت نیست.
مَعَ الاَجَلِ یَکثُرُ الزَّلَلِ؛[9]
لغزشهای انسان با عجله افزایش مییابد.
اَلعَجَلُ قَبلَ الإمکانِ یُوجِبُ الغُصَّةِ؛[10]
عجله پیش از فراهم شدن امکانات و مقدمات کار موجب اندوه است.
مَن رَکِبَ العَجَلَ رَکَبَتَهُ الملامَةِ؛[11]
کسی که بر مرکب شتابزدگی سوار شود، ملامت و سرزنش بر دوش او سوار خواهد شد.
اَلعَجَلَةُ مَذمُومَةُ فی کُلِّ اَمرٍ اِلاّ فی مَا یَدفَعُ الشَّرِ؛[12]
عجله در هر کاری نکوهیده است مگر در مقام دفع شرّ.
امام صادق7:
مَعَ التَثَّبُتِ تَکُونُ السَّلامَةُ وَ مَعَ العَجَلَةِ تَکُونُ النَّدامَةُ؛[13]
همراه تأنی و خویشتنداری سلامت است و همراه عجله ندامت.
[1] . سوره نحل، آیه 1.
[2] . محاسن، ص215، ح100.
[3] . بحارالانوار، ج68، ص24، ح340.
[4] . مجموعه ورام، ص26، ح255.
[5] . بحارالانوار، ج68، ص340.
[6] . نهجالبلاغه، ص538، ح363.
[7] . بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج75، ص81، ح74.
[8] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج۲، ح۷{شبیه این حدیث در تحف العقول، ص298}.
[9] . غررالحکم، ح9740.
[10] . غررالحکم، ح1333.
[11] . غررالحکم، ح9095.
[12] . غررالحکم، ح1950.
[13] . بحارالانوار، ج68، ص331.
ویژه گیهای حضرت مسلم(ع) ثقه ومورد اعتمادحضرت اباعبد الله(ع) شجاعت تقید کامل به مسائل شرعی…
چند نکته از زندگی حضرت مسلم (ع) از خانواده فقیر بود چون عقیل وضع مالی…