اندیشه بنان

گریه برای امام حسین7

) إنَّ لِقَتلِ الحُسینِ 7 حَرارَةً فی قُلُوبِ المُؤمِنینَ لاتُبَردُ أبَداً([1]

برای شهادت حسین7، حرارت و گرمایی در دل‌های مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمی‌شود.

پیامبر گرامی6:

یا فاطِمَةُ! کُلُّ عَینٍ باکِیَةٌ یَومَ القیامَةِ اِلاَّ عَینٌ بَکَت عَلی مُصابِ الحُسینِ فَإنَّها ضاحِکَةٌ مُستَبشِرَةٌ بِنَعیمِ الجَنَّةِ؛[2]

فاطمه‌جان! روز قیامت هر چشمی گریان است، مگر چشمی که در مصیبت و عزای حسین گریسته باشد، که آن چشم در قیامت خندان است و به نعمت‌های بهشتی مژده داده می‌شود.

امام حسین7:

اَنَا قَتیلُ العَبرَةِ لا یَذکُرُنی مُؤمِنٌ إلاّ بَکی؛[3]

من کشته اشکم. هیچ مؤمنی مرا یاد نمی‌کند مگر آن‌که ـ به خاطر مصیبت‌هایم گریه می‌کند.

مَن دَمَعَت عَیناهُ قَطرَةً بَوَّأهُ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ اَلجَنَّةَ؛[4]

چشمان هر کس (که در مصیبت‌های ما) قطره‌ای اشک بریزد، خداوند او را در بهشت جای می‌دهد.

امام سجاد7:

أیُّما مُؤمِنٍ دَمَعَت عَیناهُ لِقَتلِ الحُسینِ7 وَ مَن مَعَهُ حَتَّی یَسیلُ عَلی خَدَّیهِ بَوَّأهُ اللهُ فِی الجَنَّةِ غُرَفاً؛[5]

هر مؤمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین‌بن علی7 و همراهانش اشکبار شود و اشک بر صورتش جاری شود، خداوند او را در غرفه‌های بهشتی جای می‌دهد.

امام باقر7:

ثُمَّ لِیَندُبِ الحُسَینَ وَ یَبکیهَ وَ یَأمُر مَن فِی دارِهِ بِالبُکاءِ عَلَیهِ وَ یُقیمُ فی دارهِ مُصیبَتَهُ بِاِظهارِ الجَزَعِ عَلَیهِ وَ یَتَلاقُونَ بِالبُکاءِ بَعضُهُم بَعضاً فِی البُیوتِ وَ لِیُعِزَّ بَعضُهُم بَعضاً بِمُصابِ الحُسَینِ7؛[6]

نسبت به کسانی که در روز عاشورا نمی‌توانند به زیارت آن حضرت بروند، اینگونه دستور عزاداری دادند و فرمودند: بر حسین7 ندبه و عزاداری و گریه کند و به اهل خانه خود دستور دهد که بر او بگریند و در خانه‌اش با اظهار گریه و ناله بر حسین7، مراسم عزاداری بر پا کند و یکدیگر را با گریه و تعزیت و تسلیت‌گویی در سوگ حسین7 در خانه‌هایشان ملاقات کنند.

امام صادق7:

بَکی عَلِیُّ‌بنُ الحُسینِ7 عِشرینَ سَنَةً وَ مَا وَضَعَ بَینَ یَدیهِ طَعامٌ إلاّ بَکی؛[7]

امام زین‌العابدین بیست سال (به یاد عاشورا) گریست و هرگز طعامی پیش روی او نمی‌گذاشتند، مگر این‌که گریه می‌کرد.

أربَعَةٌ الافِ مَلَکٍ عِندَ قَبرِ الحُسَینِ7 شُعَثٌ غَبرٌ یَبکُونَهُ اِلی یَومِ القِیامَةِ؛[8]

4 هزار فرشته نزد قبر سیدالشهداء7 ژولیده و غبارآلود، تا روز قیامت بر آن حضرت می‌گریند.

امام رضا7:

فَعَلی مِثلِ الحُسینِ فَلَیبکِ الباکونَ فَإنَّ البُکاءَ عَلَیهِ یَحُطُّ الذُّنُوبَ الِعظامَ؛[9]

گریه کنندگان باید بر کسی همچون حسین7 گریه کنند، چرا که گریستن برای او، گناهان بزرگ را فرو می‌ریزد.

[1] . رسول خدا6 ـ جامع احادیث الشیعه، ج12، ص556.

[2] . بحارالانوار، ج44، ص293.

[3] . بحارالانوار، ج44، ص279.

[4] . بحارالانوار، ج44، ص279.

[5] . احقاق الحق، ج5، ص523.

[6] . کامل الزیارات، ص175.

[7] . بحارالانوار، ج46، ص108.

[8] . کامل‌الزیارات، ص119.

[9] . بحارالانوار، ج44، ص284.