امام زاده حضرت سید نظام الدین (ره )
حضرت سید نظام الدین ( رحمه الله تعالی علیه ) که بیش از ششصد سال پیش در این دیار(بندپی شرقی از توابع شهرستان بابل مازندران) می زیست ، سیدی جلیل القدر ، زاهدی وارسته ، محبوب خاص و عام و مورد احترام همگان بود . شخصیتی که در زمان حیات مبارکش ،عموم مؤمنین منطقه از فیض وجودش بهره مند و از چشمه سار علم ، تقوا ، پارسائی ، عدالت ، پاکی ، مرام دینی و مذهبی او مستفیض بودند و پس از وفاتش هم مردم این دیار از مزار شریفش و مرقد مطهرش و روح بزرگش التجإ یافته، عرض حاجت نموده و از لطف و کرم آن بزرگوار مستفید می گردند.
اگرچه تاریخ زندگی این مرد بزرگ و این عارف کم نظیر ، مکتوب نگردید اما از زندگانی آن بزرگوار امور زیر مسلم و قطعی است.
الف: سیادت و امام زاده بودن
اولا او سیدی است از تبار رسول خدا و در این موضوع تردیدی نیست چراکه هم اسناد مکتوب و هم شهرت معروف بر این سیادت گواهی می دهند و طبق سند و شجره نامه ای که اخیراً به دست آمد معلوم شد که این بزرگوار از نسل حضرت امام سجاد زین العابدین (ع)بوده و سلسله شجره اش به این معصوم و امام عظیم الشأن می رسد . بنابراین امام زاده بودنش محرز و مسلم است و حتی در برخی از اسناد کلمه « امام زاده » هم به چشم می خورد . از این رو او سیدی است عظیم الشأن و امام زاده ای است واجب التعظیم و لازم التکریم.
ب: تقید و تعبد به دین
او از شخصیت هایی است که علاوه بر منشأ خیر بودن برای مردم و جامعه ، به مسئله دین و امور دینی هم فوق العاده مقید بود و در اقامه دین خدا در منطقه و اهتمام به حاکمیت دین در میان مردم ، زبان زد و شهره بود . یعنی مقید بود که اولابه مسائل دینی دقیقا عمل کند و ثانیا دیگران را هم در عمل به دین وامی داشت وبرآن بود تا ارزش های دینی را در زندگی آحاد مردم حاکم سازد.
اینکه به این بزرگوار “سید نظام الدین” یا “میر نظام الدین” گفته می شد به همین خاطر است. یعنی به خاطر تلاش وافر و همت بلند او در تحکیم دین میان جامعه وفراگیر شدن شریعت بر همه ابعاد زندگی مردم به او لقب ” نظام الدین” داده شد وگرنه اسم این سید عظیم الشأن طبق سند به دست آمده «صاعد » است نه نظام الدین بل نظام الدین لقب اوست.
پس از لقب مقدس او می فهمیم که او انصافا برای دین خدا در منطقه خیلی زحمت کشید و سامان ویژه ای به آن داد وبا تلاش وهمت خود دین را در زندگی مردم نظم و نَسَق خاصی بخشید .
ج: قدرت و حاکمیت
بی گمان این سید عزیز به خاطر محبوبیت و نفوذ کلامی که در بین مردم داشت و همچنین اطاعت وانقیادی که مردم از او داشتند حاکمیت یافته و حرف اول را در منطقه می زد . و در واقع رهبری کاریزمای و حاکمی مردم پذیر و مردم پسند بوده که خود به خود و به تدریج مردم به سوی او روی آورده و حاکمیت او را پذیرا شدند و بر این اساس لقب “پادشاه امیر” به او داده شد و صد ها سال به او پادشاه امیر گفته می شد و حتی آبادی که او می زیست و سرانجام در آنجا دفن شد را هم به همین نام صدا می زدند یعنی لقب او روی این آبادی هم اثر گذاشت و بخاطر وجود او و بخاطر مزار او این آبادی را هم پادشاه امیر گفتند.
و حتی در کتیبه ای مشاهده شد که از این مرد عظیم الشأن سلطان بن سلطان هم نام برده شد.
حاصل آنکه از این عناوین می فهمیم که این سید جلیل القدر حاکمی محبوب امیری عادل و خدمتگذاری صادق و قدرتمندی که با نفوذ کلام و تاثیر روانی بر مردم توانسته بر مردم حکومت کند و زندگی و معیشت شان را ، نظم و نسق اجتماعی شان را سامان بخشد. در حقیقت این عزیز هم محور دینی مردم بود که “سید نظام الدین” لقب گرفت و هم محور سیاسی و اجتماعی و حکومتی مردم بود که “پادشاه امیر” عنوان یافت.
د: کرامت و قرب عندالله
او علاوه بر آنکه بین مردم از محبوبیت خاص برخوردار بود در نزد خداوند متعال هم از قرب و مقامی برخوردار بود و هست و مردم او را مقرب عندالله و وجیه و آبرومند پیش پروردگار می دانسته و می دانند و از این رو به او توسل می جویند و در مشکلات زندگی به نزد او حاجت می برند و نذر می کنند و قبر او اینک همچون گذشته مزار مؤمنین و مسلمین است.
و به همین خاطر عموم مردم منطقه در طول قرون گذشته به او ادای احترام می کردند وعالی و دانی، عالم و جاهل ، حاکمان و ارباب ، شهری و روستائی همه و همه در برابر عظمت او ، قداست او ، قرب عنداللهی او، خضوع نموده، ادای ادب و احترام داشتند .
ه: عشق و علاقه به اهل بیت
این ویژگی از برجستگی های زندگی او بود یعنی این بزرگوار اهل ولایت و مودت به اهل بیت بود و به پیامبر و آل(ع) عشق می ورزید، و جان و مال خود را در این راه هزینه می کرد. از این رو بود که همه اموال و دارائی خود اعم از مراتع و مزارع و اماکن متعلق به خود را وقف این دودمان پاک به ویژه مولی امیر المؤمنین(علیه افضل صلوات المصلین) و حضرت سید الشهداء(علیه آلاف التحیه والسلام) نمود و ده ها موقوفه امروزه به نام او ثبت است تا در این مسیر مصرف شود ودر ایام محرم و صفر و ماه مبارک رمضان درجهت تکریم وتعظیم اهل بیت عصمت وطهارت(ع) هزینه گردد. ودر طول تاریخ متولیان ومؤدیان مقید ومتعبد بودندتا موقوفات را کما هو حقه پرداخت وهزینه نمایند وبزرگان دین وعلمای بلاد همواره متولیان ومؤدیان را از تخلف وتخطی بر حذر می داشتند تا مبادا باتخلف وتخطی دچار خشم وعذاب الهی گردیده ولعن ونفرین پیامبر وآل را نصیب خود نسازند.
حاصل آنکه امام زاده سید نظام الدین امروزه یک قطب بزرگ فرهنگی است که مردم ولایتمدار ودوست داران اهلبیت منطقه وخارج منطقه به زیارت می آیند ودر سایه این سید عظیم الشأن به بسط وگسترش معارف دین وفرهنگ متعالی اهلبیت پرداخته ودل وجان خود را از این چشمه سار زلال وناب معرفت سیراب می سازند.
این مزار همانگونه که ده ها سال کانون پرورش طلاب علوم دینی ومنار جذب روحانیون وسربازان امام زمان(عج) بوده وصدها طلبه وروحانی از این مرکزمقدس ونورانی تربیت یافته ودر منطقه وخارج منطقه مشغول خدمت به اسلام وانقلاب گردیده اند امیدوارم فرصتی فراهم شود تا مجددا این حوزه مقدس به منار پاک برگردد تاغنای بیشتری به کارهای فرهنگی بخشیده وعلاوه بر تزکیه نفوس مومنین به تربیت طلاب وسربازان امام زمان(عج) پرداخته شود. انشاءالله
