اندیشه بنان

معصیت

)وَ مَن یَعِصِ اللهَ وَ رَسُولَهُ وَ یَتَعَدَّ حُدودَهُ یُدخِلهُ ناراً خالِداً فیها وَلَهُ عَذابٌ مُهینٌ([1]

و هر کس از خدا و پیامبر او نافرمانی کند و از حدود مقرر او تجاوز کند وی را در آتش در آورد که همیشگی در آن خواهد بود و برای او عذابی خفت‌آور است.

پیامبر گرامی6:

ثَلاثٌ مَن لَم تَکُن فیهِ فَلَیسَ مِنّی وَ لا مِنَ الله عَزَّ وَ جَلَّ قیلَ: یا رَسولَ الله، وَ‌ ما هُنَّ؟ قالَ: حِلمٌ یَرُدُّ بِهِ جَهلَ الجاهِلِ وَ‌ حُسنُ خُلقٍ یَعیشُ بِهِ فِی النّاسِ وَ وَرَعٌ یَحجُزُهُ عَن مَعاصِی الله عَزَّ وَ جَلَّ؛[2]

سه چیز است که هر کس نداشته باشد نه از من است و نه از خدای عزّ و جلّ. عرض شد: ای رسول خدا! آنها کدامند؟ فرمودند: بردباری که به وسیله آن جهالت نادان را دفع کند، اخلاق خوش که با آن در میان مردم زندگی کند و پارسایی که او را از نافرمانی خدا باز دارد.

امام علی7:

مَن تَلَذَّذَ بِمَعاصِی اللهِ أورَثَهُ اللهُ ذُلّاً؛[3]

هر که از معصیت خدا لذت ببرد خداوند او را به ذلت می‌افکند.

لایَسعَدُ امرُؤٌ إلاَّ بِطاعَةِ الله سُبحانَهُ وَ لایَشقَی امرُؤٌ إلاّ بِمَعصیَةِ الله؛[4]

هیچ کس جز با اطاعت خدا خوشبخت نمی‌شود و جز با معصیت خدا بدبخت نمی‌گردد.

اَلمَعصِیَةُ تَمنَعُ الاِجابَةَ؛[5]

معصیت مانع از اجابت دعا می‌شود.

امام حسین7:

مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَةِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَ اَسرَعَ لِمَجیء ما یَحذَرُ؛[6]

آن‌که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می‌دهد و نگرانی‌ها به او رو می‌آورد.

مَن حاوَلَ اَمراً بِمَعصِیَةِ اللهِ کانَ اَفوَتُ لِما یَرجو وَ اَسرَعُ لِما یَحذَرُ؛[7]

کسی که بخواهد از راه معصیت خدا به مقصدی برسد، دیرتر به آرزویش می‌رسد و زودتر به آنچه می‌ترسد گرفتار می‌شود.

امام محمدباقر7:

ما عَرَفَ اللهَ مَن عَصاهُ؛[8]

خدا را نشناخته آن که نافرمانی‌اش کند.

امام صادق7:

اُرجُ اللهَ رَجاءَ لایُجَرِّئُکَ عَلی مَعصِیتَهِ و خَف خوفاً لایُؤیِسُک مِن رَحمَتِهِ؛[9]

به خداوند امیدوار باش، امیدی که تو را بر انجام معصیتش جرأت نبخشد و از خداوند بیم داشته باش بیمی که تو را از رحمتش ناامید نگرداند.

[1] . سوره نساء، آیه14.

[2] . وسائل الشیعه، ج20، ص359 ـ بحارالانوار (ط ـ بیروت) ـ ج66، ص386 و ج68، ص418.

[3] . توحید صدوق، ص280.

[4] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص183.

[5] . تصنیف غررالحکم، ص193، ح3766.

[6] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج2، ص373.

[7] . تحف العقول، ص248.

[8] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص186، ح3565.

[9] . وسایل الشیعه باب جهادالنفس، ج15، ص218.