اندیشه بنان

مقام ایرانیان

)یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا مَن یَرتَدَّ مِنکُم عَن دینِهِ فَسَوفَ یَأتِی اللهُ بِقَومِ یُحِبُّهُم وَ یُحِبُّونَهُ أذِلَّةٍ عَلَی المُؤمِنینَ أعِزَّةٍ عَلَی الکافِرینَ یُجاهِدُونَ فی سَبیلِ اللهِ وَ لایَخافُونَ لَومَةَ لائِمٍ ذلِکَ فَضلُ اللهِ یُؤتیهِ مَن یَشاءُ وَ اللهُ واسِعٌ عَلیمٌ([1]

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هر کس از شما از دین خود برگردد، به زودی خدا گروهی [دیگر] را می‌آورد که آنان را دوست می‌دارد و آنان [نیز] او را دوست دارند، [اینان] با مؤمنان، فروتن، [و] بر کافران سرفرازند، در راه خدا جهاد می‌کنند و از سرزنش هیچ ملامتگری نمی‌ترسند. این فضل خداست. آن را به هر که بخواهد می‌دهد، و خدا گشایشگر داناست.

قالَ الطَّبرسِیُّ رَحمَهُ اللهُ وَ رَوَی أبُوهُرَیرَةَ أنَّ نَاساً مِن أصحَابِ رَسُولٍ6 قَالَوا یَا رَسولَ الله مَن هَؤلَاءِ الَّذینَ ذَکرَ اللهُ فِی کِتَابِهِ وَ کَانَ سَلمَانُ إلَی جَنبِ رَسُولِ اللهِ6 فَضَرَبَ یَدَهُ عَلَی فَخِذِ سَلمَانَ فَقَالَ هَذَا وَ قَومَهُ وَالَّذِی نَفسِی بِیَدِهِ لَو کَانَ الإیمَانُ مَنوطاً بالثُّرَیَّا لَتَنَاوَلَهُ رجَالٌ مِن فَارسَ؛

طبرسی رحمت‌الله علیه روایت می‌کند از ابوهریره که گفت:‌ عدّه‌ای از اصحاب از پیامبر اکرم6 پرسیدند: این گروهی که خداوند در این آیات به آنها اشاره کرده کیانند؟ در این هنگام که سلمان در کنار پیامبر6 بود، پیامبر6 دست بر پای ـ و طبق روایتی بر شانه سلمان زد و فرمود: «منظور این مرد و قوم اوست، سوگند به آن کس که جانم به دست اوست، اگر ایمان در ثریا باشد گروهی از مردان فارس آن را به دست می‌آورند.»

پیامبر گرامی6:

مَعاشِرَ قُرَیشٍ! تَضرِبُونَ العَجَمَ عَلَی الإسلامِ هذا وَاللهِ لَیَضرِبَنَّکُم عَلَیهِ عَوداً؛[2]

ای گروه قریش! شما عجم را به خاطر اسلام با شمشیر می‌زنید. به خدا سوگند آنان در آینده شما را برای بازگرداندن به اسلام با شمشیر می‌زنند.

اسعد العجم بالاسلام أهل الفارس؛[3]

خوشبخت‌ترین ملت غیرعرب به واسطه اسلام  مردم ایرانند.

امام علی7:

ضَرَبتُمُوهُم عَلی تَنزیلِهِ وَ لا تَنقَضِی الدُّنیا حَتّی یًضرِبُوکُم عَلی تَأویلِهِ؛[4]

(شما اعراب) بخاطر نزول قرآن با آنها (ایرانیان) جنگ کردید اما دنیا به پایان نمی‌رسد تا این‌که آنها به خاطر تأویل (تفسیر و باطن) آن با شما خواهند جنگید.

وَیحاً لِلطّالقان فإنّ اللهَ عَزّ وَ جَلَّ بِها کُنوزاً لَیست مِن ذَهَبٍ وَ لافِضَّةٍ وَ لکنَّ بِها رِجالٌ مُؤمنونَ عَرَفُوا اللهَ حَقَّ مَعرِفَتِهِ وَ هُم اَیضاً اَنصارُ المَهدیِّ فی آخِرِ الزَّمانِ؛[5]

خوشا به حال طالقان؛ به درستی که خداوند متعال در آنجا گنج‌هایی قرار داده که از جنس طلا و نقره نیست؛ بلکه این گنج‌ها مردان مؤمنی هستند که خدا را شناخته و حقّ خداوند را به جا می‌آورند و آنها یاران حضرت مهدی(عج) در آخرالزمان هستند.

امام صادق7:

لَو اُنزِلَ القُرآنُ عَلَی العَجَمِ ما آمَنَت بِهِ العَرَبُ وَ قَد نَزَلَ عَلَی العَرِبِ فَآمَنَت بِهِ العَجَمُ فَهذِهِ فَضیلَةٌ العَجَمِ؛[6]

اگر قرآن به عجم نازل می‌شد عرب به آن ایمان نمی‌آورد، ولی بر عرب نازل شد و عجم به آن ایمان آوردند. این فضیلتی است برای عجم.

[1] . سوره مائده، آیه54.

[2] . نفس الرحمن فی فضائل سلمان، ص199.

[3] . کنزالعمال، ج2، ص303.

[4] . قرب الاسناد، ص52؛ بحارالانوار، ج64، ص174.

[5] . بحارالانوار، ج15، ص87.

[6] . میزان الحکمة، ج1، ص355.