اندیشه بنان

گشاده‌رویی

)فَبِما رَحمَةٍ مِنَ اللهِ لِنتَ لَهُم([1]

پس به رحمت الهی، با آنان نرمخو شدی.

پیامبر گرامی6:

بَسطُ الوَجهِ زینَةُ الحِلمِ؛[2]

گشاده‌رویی زینت بردباری است.

امام علی7:

حُسنُ البِشرِ یَذهَبُ بالسَّخیمَةِ؛[3]

گشاده‌رویی کینه را از بین می‌برد.

بِشرُکَ یَدُلُّ عَلی کَرَمِ نَفسِکَ؛[4]

گشاده‌رویی تو نشانگر بزرگواری و کرامت نفس توست.

بِالبِشرِ وَ بَسطِ الوَجهِ یَحسُنُ مَوقِعُ البَذلِ؛[5]

با گشاده‌رویی و خوشرویی، بخشش ارزش پیدا می‌کند.

اَلبِشرُ أوَّلُ البِرِّ؛[6]

گشاده‌رویی، سرآغاز نیکی است.

اَلبِشرُ شیمَةُ الحُرِّ؛[7]

گشاده‌رویی خویِ آزاده است.

حضرت زهرا سلام‌الله علیها:

بِشرٌ فی وَجهِ المُؤمِنِ یُوجِبُ لِصاحِبِهِ الجَنَّةَ؛[8]

خوش‌روئی هنگام روبرو شدن با مؤمن، بهشت را بر فرد خوش‌رو واجب می‌کند.

امام صادق7:

إنَّ لاِهلِ الجَنَّةِ اَربَعَ عَلاماتٍ: وَجهٌ مُنبَسِطٌ وَ لِسانٌ لَطیفٌ وَ قَلبٌ رَحیمٌ وَ یَدٌ مُعطیَةٌ؛[9]

بهشتی‌ها چهار نشانه دارند: روی گشاده، زبان نرم، دل مهربان و دست دهنده.

ثَلاثٌ مَن اَتَی اللهَ بِواحِدَةٍ مِنهُنَّ اَوجَبَ اللهُ لَهُ الجَنَّةَ: اَلأنفاقُ مِن اِقتارٍ وَالبِشرُ لِجَمیعِ العالَمِ وَالاِنصافُ مِن نَفسِهِ؛[10]

هر کس یکی از این کارها را به درگاه خدا ببرد، خداوند بهشت را برای او واجب می‌‌گرداند: انفاق در تنگدستی، گشاده‌رویی با همگان و رفتار منصفانه.

صَنائعُ المَعروفِ وَ حُسنُ البِشر یُکسِبانِ المَحَبَّةَ وَیُدخِلانِ الجَنَّةَ وَالبُخلُ وَ عَبُوسُ الوَجهِ یُبعِدانِ مِنَ اللهِ وَیُدخِلانِ النّارَ؛[11]

نیکوکاری و گشاده‌رویی، محبت آورند و به بهشت می‌برند و بخل و ترشرویی از خدا دور می‌کنند و به دوزخ برند.

[1] . سوره آل‌عمران، آیه159.

[2] . کنزالفوائد، ج1، ص299.

[3] . کافی (ط ـ الاسلامیه) ج2، ص103 و 104، ح6.

[4] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص434، ح9933.

[5] . تصنیف غررالحلکم و دررالکلم، ص343، 9932.

[6] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص434، ح9920.

[7] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص434، ح9922.

[8] . بحارالانوار، ج75، ص401.

[9] . مجموعه ورام، ج3، ص91.

[10] . کافی (ط ـ الاسلامیه)؛ ج2، ص103، ح2.

[11] . کافی(ط ـ الاسلامیه)، ج2، ص103، ح5.